دومین نشست از سلسله نشستهای ایرانشناسی در جهان با موضوع: «ایرانشناسی در لهستان؛ دیروز، امروز، فردا» برگزار شد

دومین نشست از سلسله نشستهای ایرانشناسی در جهان با موضوع: «ایرانشناسی در لهستان؛ دیروز، امروز، فردا» برگزار شد

دومین نشست از سلسله نشستهای ایرانشناسی در جهان باموضوع: «ایرانشناسی در لهستان؛ دیروز، امروز، فردا»، با حضور جناب آقایان، «یولیوش گویو»، سفیر کشور لهستان در ایران، علیرضا دولتشاهی، پژوهشگر و لهستان‌شناس، رضا نیکپور، مدیر عامل انجمن دوستی ایران و لهستان و جمعی از ایرانشناسان و پژوهشگران، در روز دوشنبه سوم خرداد‌ماه جاری، در تالار محتشم بنیاد ایرانشناسی برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی بنیاد ایرانشناسی، در ابتدای این نشست آقای دکتر علیزاده، معاون اطلاع‌رسانی و امور بین‌الملل بنیاد ایرانشناسی، ضمن خیر مقدم به مدعوان و ابلاغ سلام حضرت آیت ا... سید محمد خامنه‌ای، رئیس بنیاد ایرانشناسی، به پیشینه تاریخی روابط دوستانه میان دو کشور ایران و لهستان اشاره کرد. ایشان با یادآوری رفتار محبت‌آمیز و دوستانه مردم ایران با اسرای عراقی در زمان فتح خرمشهر و مقایسه آن با رفتار ایرانیان با پناهجویان لهستانی، در زمان جنگ جهانی دوم، ایران را سرزمینی امن بیان داشت. وی در ادامه در‌خصوص فراهم آمدن زمینه‌ مساعد برای آشنایی هر چه بیشتر مردم دو کشور (ایران و لهستان)، توسط بنیاد ایرانشناسی، ابراز امیدواری کرد.

در ادامه این نشست، سفیر کشور لهستان در ایران، علت اصلی رابطه دوستانه میان دو کشور را مهاجرت لهستانیها و پناهندگی آنها در ایران در زمان جنگ جهانی دوم عنوان کرد، ایشان با بیان اینکه در طول تاریخ هیچ خصومتی بین دو کشور وجود نداشته و همواره دیدگاه مثبتی نسبت به ایرانیان در میان مردم لهستان وجود داشته، ابراز تمایل خود را جهت تقویت و ایجاد روابط دو طرفه با ایران بیان داشت.

آقای گویو با اشاره به روابط فرهنگی بین دو کشور و وجود آثار فراوان ایرانی در موزه‌های لهستان که بیشتر آنان آثار هنری میباشد، از تحصیل دانشجویان در رشته ایرانشناسی در دانشگاههای لهستان خبر داد و گفت: هرساله 20 دانشجوی رشته ایرانشناسی از دانشگاههای لهستان دانش آموخته میشوند و به تازگی نیز کرسی استادی برای آموزش زبان و فرهنگ لهستان در دانشگاه تهران برقرار شده است. وی در پایان از مسئولان برپایی نشست تشکر و قدردانی کرد.

در ادامه آقای علیرضا دولتشاهی، لهستان‌شناس، با بیان اینکه نخستین ترجمه و تصحیح دیوان منوچهری به زبان فرانسوی توسط «کازمیرسکی»، ایرانشناس لهستانی، انجام شده و همچنین ترجمه آثار سعدی به یک زبان اروپایی در سال 1610 میلادی به زبان لهستانی صورت گرفته، لهستانیها را در صف مقدم آشنایی و ترویج فرهنگ ایرانی معرفی کرد.

وی در ادامه نوروز و آیین بهاری نزد اقوام «اسلاو» را مورد تحلیل و بررسی قرار داد و اسلاوها را عموزادههای نزدیک ایرانیان خواند و یکی از نمادهای مشترک میان سنت اسلاوی «عید پاك» و «نوروز ایرانی» را «سفره عید» عنوان کرد، که هر دو سفره اجزایی مشترك و مشابه دارند.

آقای دولتشاهی در ادامه با اشاره به طول دوره عید پاک که یک چله را شامل میشود، به توضیح زمان آغاز و پایان این چله در دو فرهنگ پرداخت، همچنین وجود اساطیر اسلاوی همچون «الهه زمین» (مادر زمین) و برابری آن با «الهه آناهیتا» در فرهنگ ایرانی را از دیگر تشابهات بین این دو آیین برشمرد. وی در ادامه به اسطوره «ننه سرما» و ارتباط آن با آیین نوروزی در فرهنگ ایرانی اشاره کرد و تشابهات این شخصیت در فرهنگ اسلاوی را مورد بررسی قرار داد و اینچنین بیان داشت:

میتوان باور به موجودی شاید افسانه‌ای به نام «ننه سرما»، در میان فرهنگهای گوناگون، را با رابطه سرما که همیشه با زنی ارتباط مسقیم دارد، تشریح کرد. در ایران «ننه سرما» و در میان اسلاوها نیز، پیرزنی كه در شاخه‌های مختلف فرهنگ اسلاوی نامهای گوناگون دارد. بر این اساس، در میان اسلاوهای غربی، بویژه لهستانیان، این موجود مؤنث «ماژننا» نامیده می شود. آنچه بیشتر این دو شخصیت را شبیه میسازد وجود و حضور شخصیتی مذكر در كنار وی است. در باورهای ایرانی این شخصیت «عمو نوروز» است كه گاه همسر «ننه سرما» است. در اساطیر اسلاوی «یاریلو» (ایزد باروری) و فرزند خدای آتش، همسر «ماژننا» است. از این زاویه این دو یادآور «ننه سرما» و «عمو نوروز» هستند. جفتی كه هرگز امكان دیدار و در كنار هم ماندن را ندارند.

در ادامه این نشست، آقای رضا نیکپور، مدیرعامل انجمن دوستی ایران و لهستان، بخش عمده آشنایی مردم ایران با لهستانیها را به دوران جنگ جهانی دوم منتسب و چنین بیان داشت: آثاری که از لهستان در ادوارمختلف تاریخی وارد ایران شده و مبادلاتی که میان دو کشور صورت پذیرفته، به دور از هر جنگی و با جان و دل بوده و ریشه‌های ایجاد ارتباط و دوستی عمیق میان دو کشور، وجود ریشه‌های مشترک فرهنگی و تاریخی است.

وی در ادامه با اشاره به تاریخ روابط میان دو کشور، قدیمیترین سند مربوط به روابط ایران و لهستان را نامه‌یی عنوان کرد که در سال ۱۴۷۴ میلادی از طرف پادشاه ایران برای پادشاه لهستان فرستاده شده‌ است.

تحقیقات باستانشناسی در لهستان و یافتن سکه «درهم» دوره سامانیان در این کشور، گویای مناسبات تجاری با ایران است. در دوره سامانیان، بازرگانانی که از لهستان و اروپای شرقی به ایران می‌آمدند، بیشتر خز، عسل، موم و عنبر و فرشهای زیبای ایرانی میبردند.

نیکپور در ادامه فعالیتهای فرهنگی لهستانیها درباره ایران تا قبل از جنگ جهانی دوم را بدین شرح به شرح بیان کرد:

سال ۱۸۲۰ میلادی: چاپ مجموعه نقاشیهای «اورلوسکی» در لهستان، بنام لباسهای ایرانی رایج قرن نوزده

سال ۱۸۳۰ میلادی: انتشار قطعه منظوم دوم «اورمزد و اهریمن» از شاعر معروف لهستانی «آدام میتسکیه ویچ»

سال ۱۸۴۷ میلادی: ترجمه یکی از کتیبه‌های تخت جمشید به زبان لهستانی، توسط «لادیسلاس خوچکیویچ»

سال ۱۸۵۵ میلادی: ترجمه شاهنامه فردوسی به زبان لهستانی، توسط «شیه مینسکی»

سال ۱۸۶۵ میلادی: ترجمه «اوستا» به زبان لهستانی، همراه تحقیقی درباره «گاتهای زرتشت» توسط «کوسسیویچ»

سال ۱۸۸۶ میلادی: ترجمه «دیوان منوچهری» به زبان لهستانی، توسط «شویه چیتسکی»

سال ۱۸۹۰ میلادی: چاپ «دیوان شرقی» و ترجمه «رباعیات خیام» توسط «لانگه»

سال ۱۸۹۰ میلادی: انتشار ترجمه‌هایی از آثار ادبیات ایران توسط «کویاتکوسکی»

در پایان این نشست فیلم مستند کوتاهی در مورد زندگی ایرانیان لهستانی‌الاصل به نمایش درآمد.

گزارش تصویری نشست ایرانشناسی در لهستان

دومین نشست از سلسله نشستهای ایرانشناسی در جهان با موضوع: «ایرانشناسی در لهستان؛ دیروز، امروز، فردا» برگزار شد
دومین نشست از سلسله نشستهای ایرانشناسی در جهان با موضوع: «ایرانشناسی در لهستان؛ دیروز، امروز، فردا» برگزار شد
دومین نشست از سلسله نشستهای ایرانشناسی در جهان با موضوع: «ایرانشناسی در لهستان؛ دیروز، امروز، فردا» برگزار شد
دومین نشست از سلسله نشستهای ایرانشناسی در جهان با موضوع: «ایرانشناسی در لهستان؛ دیروز، امروز، فردا» برگزار شد

کلیه حقوق برای وب سایت بنیاد ایران شناسی محفوظ است. ©١٣٩5

نشانی: تهران، خیابان شیخ بهایی جنوبی،خیابان ایران شناسی،شهرک والفجر

طراحی و اجرا: اداره رایانه و فناوری اطلاعات