خبرنامه 47

امضای تفاهمنامه همکاری ایران و گرجستان در حوزه ادیان

خبرنامه 47

با هماهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در تفلیس، خانم زهره الهیان، نماینده مردم تهران و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی با زازا واشاخمادزه، مشاور نخست وزیر و رئیس آژانس دولتی امور ادیان گرجستان در محل ساختمان نخست وزیری این کشور، دیدار کرد.

در این دیدار که محمد قبادی‌راد، کاردار سفارت و احمدعلی مهری‌اردستانی، رایزن فرهنگی کشورمان در تفلیس حضور داشتند. زازا واشاخمادزه در سخنانی، اظهار داشت: ایران و گرجستان دو همسایه تاریخی هستند که در طول سالیان گذشته در زمینه‌های فرهنگی، اقتصادی و سیاسی ارتباطات گسترده‌ای داشته‌اند، لذا اطمینان دارم که اینگونه ملاقات‌ها به توسعه روابط دو کشور کمک می‌کند.

وی با اشاره به وضعیت ادیان در گرجستان گفت: زندگی مسالمت‌آمیز بین ادیان در گرجستان نمونه است و این نشان از توجه دولت به ادیان و مذاهب دارد. رئیس آژانس ادیان گرجستان ادامه داد: وضعیت مسلمانان گرجستان به‌عنوان بزرگترین اقلیت دینی برای دولت بسیار اهمیت دارد، دولت توجه ویژه‌ای برای جایگاه مسلمانان گرجستان قائل است. حدود 320 مسجد در گرجستان وجود دارد که اداره امور 220 مسجد به مسلمانان واگذار شده و مابقی به مرور در حال واگذاری است. مشاور نخست وزیر گرجستان تأکید کرد: از هرگونه اقدامی که منجر به همگرایی مسلمانان گرجستان شود، دریغ نمی‌کنیم.

همچنین خانم الهیان در سخنانی، فزونی کلیساها در گرجستان را نشان از علاقه‌مندی مردم آن به دین و مذهب برشمرد و گفت: دین عنصر جدایی‌ناپذیر از سرشت انسانهاست و با آنان پیوند عمیق دارد، لذا اعتقادات و تمایلات مذهبی را نمی‌توان نادیده گرفت. دین اسلام، مسیحیت و یهودیت با یکدیگر پیوندی دیرینه دارند و نقطه مشترک آنها این است که ادیان الهی هستند. وی از دولت گرجستان به دلیل حمایت از جامعه مسلمانان به‌عنوان بزرگترین اقلیت دینی تشکر کرد و افزود: ادیان توحیدی در جمهوری اسلامی ایران نیز در کنار یکدیگر به‌طور مسالمت‌آمیز زندگی می‌کنند و نمایندگان آنها در مجلس حضوری فعال دارند. وی به بحث آزادی عقیده و مذهب در اعلامیه حقوق بشر اشاره کرد و افزود: این موضوع در دین اسلام از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و در تعالیم قرآنی نیز بدان اشاره شده است. ما مخالف افراط‌گرایی دینی و فرقه‌هایی که بنام اسلام تلاش می‌کنند، اسلام هراسی را اشاعه دهند، هستیم و جمهوری اسلامی ایران با این گروه‌ها به شدت مبارزه می‌کند که محبوب‌ترین فرمانده خود «سرادر دلها حاج قاسم سلیمانی» در مسیر مبارزه با افراط گرایی به شهادت رسید. خانم الهیان خطاب به رئیس آژانس ادیان گرجستان اظهار داشت: امیدواریم در سفر آتی خود به ایران، تفاهمنامه همکاری در حوزه ادیان نیز امضاء شود، تا شاهد گسترش بیش از پیش همکاری‌ها در این زمینه باشیم.

ایران عضو کمیته هماهنگی گردشگری سازمان همکاری اسلامی شد

خبرنامه 47

دکتر سیدعزت‌ا... ضرغامی، وزیر میراث و گردشگری، که برای شرکت در یازدهمین کنفرانس وزرای گردشگری کشورهای اسلامی به باکو سفر کرده بود، هشتم تیرماه ۱۴۰۱ اعلام کرد: در نتیجه رایزنی‌های انجام‌شده در جریان یازدهمین کنفرانس وزرای گردشگری کشورهای اسلامی در باکو با نمایندگان کشورهای حاضر در اجلاس، جمهوری اسلامی ایران با اجماع اعضا و بدون هیچ نظر مخالفی برای بازه زمانی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ به‌عنوان عضو کمیته هماهنگی گردشگری کشورهای اسلامی انتخاب شد. این کمیته در اصل و از ابتدا به‌منظور پیگیری اجرای چارچوب همکاری‌ها و توسعه گردشگری در میان کشورهای عضو OIC شکل گرفته و در سال‌های اخیر انتخاب شهر/ پایتخت گردشگری کشورهای اسلامی به وظایف آن اضافه شده است. کمیته مزبور دارای ۹ عضو از میان سه گروه عربی، آفریقایی و آسیایی کشورهای عضو است.

وزیر میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری تصریح کرد: گردشگری حق همه‌ مردم دنیاست و بخش قابل توجهی از جاذبه‌های گردشگری، در جغرافیای کشورهای اسلامی قرار دارد. گردشگری در دسترس، الگوی خوبی برای توسعه‌ سفر ارزان و سفر خانواده‌محور، مورد تأکید آموزه‌های اسلامی است. ایشان جامعه‌ محلی را حلقه‌ اصلی زنجیره‌ ارزش گردشگری دانست و خاطرنشان کرد: درآمد مستقیم، اشتغال، پاسداشت طبیعت و حفظ فرهنگ بومی، از نتایج مثبت آن است و تجربه‌ خوب اقامتگاه‌های بومگردی و گردشگری کشاورزی باید توسعه یابد.

اعطای مهر اصالت یونسکو به «تنباکو چوله» استان مازندران

خبرنامه 47

جلسه شورای جهانی صنایع دستی برای داوری آثار صنایع دستی هنرمندان کشورهای مختلف به منظور اعطای مهر اصالت یونسکو در ازبکستان برگزار شد و از بین آثار فرستاده شده هنرمندان ایرانی، یک اثر از مازندران شایسته دریافت این نشان معتبر بین‌المللی شد. داوران شورای جهانی صنایع دستی، اثر «تنباکو چوله» ساخته سیدرضا موسوی‌راد، هنرمند جوان و برجسته اهل میاندورود در رشته لاک‌تراشی را به‌عنوان یکی از آثار شایسته دریافت نشان مهر اصالت یونسکو معرفی کردند.

خاطرنشان می‌سازد: ۴۸ اثر از ایران برای داوری در شورای جهانی صنایع دستی معرفی شدند، که ۳۸ اثر ساخته ۳۶ هنرمند از ۱۲ استان در این داوری موفق به دریافت مهر اصالت شدند. مهر اصالت یونسکو یکی از مهمترین رویدادهای مربوط به صنایع دستی در دنیا است که هر دو سال یکبار برگزار شده و برترین‌ها در رشته‌های مختلف صنایع دستی معرفی می‌شوند. اصالت، هویت، کیفیت و قابلیت تولید انبوه با قیمت تمام‌شده مناسب، از جمله معیارهای انتخاب آثار برای اعطای مهر اصالت است. سنجش محصولات با این معیارها تلاشی است تا ارتباط صنایع دستی ملل با بازارهای جهانی را تسهیل کند.

ماسوله به اتحادیه شهرهای تاریخی جهان پیوست

خبرنامه 47

ماسوله در ۲۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان فومن در کنار رودخانه‌های جاری بر پهنه صخره سنگ‌ها، شالی و باغ‌های چای و معماری پلکانی گِلین منحصربه‌فرد در دل کوهستان، همراه با پنجره‌های چوبی و گلدان‌های شمعدانی رنگینش، سال ۱۳۵۴ با شماره ۱۰۹۰ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید و ثبت جهانی آن از سال ۱۳۹۰ در دستور کار قرار گرفت.

شهرک تاریخی ماسوله در سال ۲۰۰۷ در میراث تاریخی یونسکو به طور موفق ثبت شد، تا مسیر هرگونه تغییر و آسیب به آن بسته شود. در گذر سالها، این شهر رفت و آمد مدیران، کارشناسان بین‌المللی، ملی و استانی بسیاری را به خود دیده، که بررسی‌ها و گزارشات فراوانی را از این قطعه تاریخی به همراه داشته است؛ اما همچنان پرونده جهانی شدن ماسوله اندر خم یونسکو باقیمانده بود، تا اینکه آبان ماه ۱۴۰۰ ماسوله عنوان شهر کامل از نگاه ارزیابان بین‌المللی را از آن خود کرد که، به اعتقاد کارشناسان قدمی مهم در مسیر ثبت جهانی محسوب می‌شود.

بهمن ماه سال گذشته ثبت منظر فرهنگی شهر تاریخی ماسوله نیز در فهرست میراث جهان اسلام (آیسسکو) خبری تازه و امید بخش برای این شهر و دوستداران میراث فرهنگی بود و در همین ماه آقای ولی جهانی، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان با اشاره به ارسال پرونده ثبت جهانی ماسوله به یونسکو از مهیا شدن این شهر تاریخی برای حضور ارزیابان یونسکو برای تابستان ۱۴۰۱ خبر داد.

بر این اساس، در نامه رئیس شهرهای تاریخی جهان به شهردار ماسوله، ضمن تشکر از درخواست عضویت این شهر در لیگ شهرهای تاریخی جهان، عضویت ماسوله در تاریخ ۲۸ دسامبر ۲۰۲۱ توسط هیئت مدیره شهرهای تاریخی جهان تایید شد و ماسوله به‌عنوان هشتمین شهر ایران به این اتحادیه پیوست.

«خوس‌دوزی» بوشهر مهر اصالت جهانی گرفت

خبرنامه 47

در هشتمین داوری مهر اصالت جهانی، صنایع‌دستی بوشهر در رشته خوس‌دوزی موفق به دریافت مهر اصالت شد. در این دوره از بین ۳۱ استان کشور، ۱۲ استان منتخب شدند که خانم منیژه حسینی از شهرستان جم استان بوشهر، در رشته خوس‌دوزی موفق به دریافت مهر اصالت جهانی شد.

داوری مهر اصالت یکی از مهمترین رویدادهای مهم دنیا در حوزه صنایع‌دستی است، که این دوره در کشور ازبکستان با حضور کشورهای غرب آسیا برگزار شد. معیارهای بررسی مهر اصالت، هویت، کیفیت، اصالت و قابلیت تولید انبوه است. این اثر با اهدای صنعتگر بوشهری به موزه ازبکستان، در زمان حاضر در موزه بخارا نگهداری می‌شود.

خوس دوزی از هنرهای بومی استان بوشهر است که با نوارهای طلایی و نقره‌ای رنگ نقش‌‍‌هایی روی پارچه‌های توری دوخته می‌شود، نقش‌های کار شده در این رشته به شکل ذهنی و هندسی است و بیشتر برای تزیین در شال‌های توری کاربرد دارد و در مراسم جشن و اعیاد مذهبی، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

«سفیدکوه مکران» به کنگره جهانی باستان‌شناسی راه یافت

خبرنامه 47

طرح باستان‌شناسی و قوم‌باستان‌شناسی «سفیدکوه مکران» که ثبت ملی شده است، در نهمین کنگره جهانی باستان‌شناسی ارائه می‌شود. آقای حسین واحدی، مدیر طرح سفیدکوه مکران توضیح داد که این طرح از سال ۱۳۹۶ به صورت متمرکز و هدفمند شروع به فعالیت کرد و از همان ابتدا هدف آن ارائه هرگونه اطلاعات علمی در راستای مطالعات باستان‌شناسی و قوم‌ باستان‌شناسی و به طبع، مطالعات وابسته به آن، همچون مطالعات مردم‌شناسی، بوده است.

وی این طرح را از این نظر ارزشمند دانست که برای ارائه نمونه‌هایی از جوامع بومی امروزی با الگوهای زیستی و فرهنگی متمایز و خاص با ساختارهای فرهنگی ساده و نیمه‌پیچیده، مشابه با فرهنگ‌هایی از جوامع پیش‌ از تاریخ در ایران و خاورمیانه با رویکردی در راستای حفظ، احیاء و ثبت به مطالعه آنان می‌پردازد و در ادامه گفت: طرح سفیدکوه مکران در سال ۱۳۹۷ تا سال ۱۴۰۱ با مشارکت و حمایت پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری و پژوهشکده باستان‌شناسی کشور به صورت رسمی و مستمر اجرایی و نتایج گسترده پژوهشی و علمی در این راستا گردآوری و به مجامع علمی، فرهنگی ملی و بین‌المللی در قالب سخنرانی، مقاله و آگهی (اعلان) ارائه شد.

مدیر طرح سفیدکوه مکران، ثبت ملی طرح سفیدکوه مکران «دهکده‌های نَدودوک (بارگدن)، گوجگ دَپ (کوچکدام) و کددپ (کُدگَری)» با حمایت‌های وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی و پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری را یکی از مؤثرترین دستاوردهای این طرح برشمرد و افزود: از مهمترین و ارزنده‌ترین دستاوردهای بین‌المللی این طرح می‌توان به شرکت در نهمین کنگره جهانی باستان‌شناسی که هر سال در کشورهای توسعه‌یافته با رویکردی کاملاً علمی به ارائه دستاوردهای پژوهشی و تحقیقاتی در زمینه مطالعات باستان‌شناسی و علوم میان‌رشته‌ای باستان‌شناسی از جمله مطالعات قوم‌باستان‌شناسی یا باستان‌مردم‌شناسی از سراسر دنیا می‌پردازند، اشاره کرد.

به گفته واحدی، این کنگره امسال از سوم تا هشتم جولای ۲۰۲۲ همزمان با ۱۲ تا ۱۷ تیرماه ۱۴۰۱ در پراگ، پایتخت جمهوری چک برگزار می‌شود و این دوره پنجم جولای همزمان با ۱۴ تیرماه میزبان طرح سفیدکوه مکران نخستین و تنها طرح ارائه شده از سوی کشورمان ایران است. این ارائه می‌تواند نه تنها جایگاه علمی و پژوهشی طرح را به دیگر پژوهشگران بین‌المللی نشان دهد، بلکه قابلیت آن را دارد تا به عنوان پلی در راستای جذب پژوهشگران بین‌المللی برای مشارکت همه‌جانبه به آن طرح و مطالعات دیگر در این حوزه بپردازد و نیز از این فرصت برای اهداف علمی و پژوهشی کشور بهره‌برداری کرد و یا حتی می‌توان با ارائه طرح‌هایی هدفمند و کنترل‌شده نه تنها از امکانات علمی مجامع بین‌المللی بهره‌برداری کرد، که به ظرفیت‌های گردشگری پنهان در این پروژه نیز اشاره و از آن استفاده کرد.

دوره برخط فن بیان و مهارت‌های سخنوری فراگیران زبان فارسی

خبرنامه 47

به‌منظور افزایش مهارت فن بیان و سخنوری فارسی‌آموزان و در راستای بیان شیواتر واژه‌ها، متون و اشعار فارسی، روابط عمومی بنیاد سعدی با توجه به آنچه پیش‌تر در جریان این مجموعه برنامه‌ها اعلام شد، برای برگزیدگان دوره قبل مسابقات «با سخنوران سعدی» این دوره را با تدریس حمیدرضا امیرافضلی استاد فن بیان و گویندگی برگزار می‌کند.

بعد از برگزاری برنامه‌های «با سخنوران سعدی» و با توجه به استقبال و علاقه فارسی‌آموزان غیرایرانی به هنر شعرخوانی، دکلمه، مجری‌گری، بازیگری و ترجمه همزمان، روابط عمومی بنیاد سعدی برآن شد تا با همکاری حمیدرضا امیرافضلی، شاعر، نویسنده و استاد مهارت‌های ارتباطی در هر درس نکاتی از مهارت‌های فن بیان و زیباتر صحبت کردن به زبان فارسی را به فارسی‌آموزان و برگزیدگان دوره‌های قبل آموزش دهد. این مجموعه کلاس‌ها روزهای شنبه، به صورت هفتگی در ۱۲ جلسه دو ساعته ساعت ۱۴:۰۰ تا ۱۶:۰۰ برگزار می‌شود، که مجموع این جلسات سه ماه خواهد بود.

رونمایی از ترجمه کتاب شاهنامه فردوسی به زبان اسپانیایی در مکزیک

خبرنامه 47

نخستین ترجمه کامل کتاب شاهنامه فردوسی به زبان اسپانیایی، با ترجمه خانم دکتر بئاتریس سالاس، ایران‌شناس و ادیب لاتینی‌تبار، در مکزیک رونمایی شد. به‌منظور رونمایی از این کتاب چهار مراسم رونمایی در دانشگاه آیبرو مکزیک(به صورت برخط)، کتابخانه ملی مکزیک (دانشگاه ملی مستقل مکزیک (اونم))، موزه فرهنگ‌های ملل مکزیکوسیتی و وزارت فرهنگ شهر مکزیکوسیتی برنامه‌ریزی شده بود.

آقای قزیلی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در مکزیک، به عنوان مهمان ویژه در آئین رونمایی در کتابخانه ملی مکزیک حضور داشت. در مراسم رونمایی از کتاب شاهنامه فردوسی علاوه‌بر میزبان مراسم خانم دکتر بئاتریس سالاس، آقای افشین شحنه‌تبار، مدیر انتشارات شمع و مه و آقای دکتر پاتریک رینگربرگ، ایرانشناس سوئیسی به معرفی شاهنامه فردوسی پرداختند. مهمترین مطالب مطرح شده از سوی مترجم و منتشر کننده اثر به‌شرح زیر است:

خانم دکتر بئاتریس سالاس:

• بیش از 32 سال است که در ایران زندگی می‌کنم. فرهنگ و ادبیات غنی فارسی برایم بسیار آموزنده بوده است. نخستین برخورد من با شاهنامه زمانی بود که به یکی از شهرهای جنوب خراسان سفر کردم و در آنجا کودکی را دیدم که با شور و اشتیاق به شاهنامه‌خوانی می پرداخت.

• شاهنامه اثر شاعر نامدار ایرانی فردوسی است، یک اثر فوق العاده و سرشار از خلاقیت و از آن می‌توان به عنوان یک جواهر در ادبیات ایران نام برد. این اثر به زبانهای اروپایی ترجمه شده بود، اما به زبان اسپانیایی به عنوان دومین زبان پرمخاطب جهان تا کنون ترجمه کاملی انجام نشده بود.

• از آنجا که با فرهنگ ایران آشنا بودم، در جریان نشست‌هایی که در وزارت خارجه ایران انجام شد، پیشنهادی از سوی یونسکو در راستای ترجمه این اثر دریافت کردم و در ادامه سفارتخانه (ونزوئلا) از من درخواست کرد تا این اثر را ترجمه کنم و این موارد انگیزهای برای ترجمه شاهنامه شد.

• ترجمه شاهنامه فردوسی کاری سخت بود، اما خواندن شاهنامه به رشد انسان کمک می‌کند. فردوسی در شاهنامه خیلی چیزها را به مردم آموزش می‌دهد. معتقدم شاهنامه برای ملت خاصی نیست و برای مردم جهان است. احساساتی همچون غم و شادی و عِرق به سرزمین و خاک وطن همگی مشترک بین مردم دنیا است، که فردوسی در شاهنامه به خوبی به تصویر کشیده است.

• شاهنامه از مهمترین آثار تاریخی و ادبی در فرهنگ، هنر و ادبیات ایران زمین است و با گذشت هزاران سال هنوز جایگاه خود را در بین مردم ایران حفظ کرده است. در خانه هر ایرانی فرهیختهای شما یک جلد قرآن، یک جلد حافظ و یک شاهنامه حتما مشاهده می‌کنید.

• جایگاه و اهمیت این اثر تنها به ایران ختم نمی‌شود و تأثیرات این اثر را می‌توان در خلق آثار حماسی و تاریخی در برخی از ادبیات و سینمای جهان مشاهده کرد. شاهنامه هیچ وقت گذشت زمان بر آن تأثیر نگذاشته است و همچنان زنده است و از آموزه‌های اخلاقی و سیاسی آن می‌توان در جهان کنونی نیز بهره برد.

• غنای فرهنگی و تمدنی ایران بر فرهنگ جهانی و غرب تأثیر بسیاری گذاشته است. در حالیکه بسیار تصور می‌کنند که اعراب تأثیر زیادی بر فرهنگ غرب گذاشته‌اند، اما باید عنوان کنم که ایرانی‌ها خالق فرهنگ و تمدن بوده و اعراب انتقال دهنده این فرهنگ بوده‌اند.

• ترجمه شاهنامه به اسپانیایی این امکان را برای پژوهشگران ادبی اسپانیایی‌زبان ایجاد می‌کند که درخصوص غنا و ظرافتهای فرهنگی و ادبی فارسی تحقیق و مطالعه بیشتری داشته باشند.

آقای افشین شحنه‌تبار:

• ترجمه اسپانیایی شاهنامه به مدت 10‌ساله به طول انجامیده است. شاهنامه به زبان‌های مختلف اروپایی همچون فرانسوی، انگلیسی، آلمانی و روسی در قرون 17-19 ترجمه شده است و خوشحال هستیم که با تلاش خانم دکتر بئاتریس موفق شدیم این اثر را به صورت کامل برای اسپانیایی‌زبانهای جهان ترجمه کنیم.

• بسیار خرسندم که رونمایی از این اثر را در کشورهای اسپانیایی زبان از مکزیک آغاز می‌کنیم. در شاهنامه داستانهای خلاقانه و حماسی بسیاری وجود دارد و بسیاری از آثاری که در حال حاضر در جهان از جمله هری پاتر، ارباب حلقه‌ها، آیرون من و... که به صورت سریال، فیلم و کتاب تولید می‌شود، برداشت‌های مستقیم یا غیرمستقیم از شاهنامه داشته‌اند. این اثر در هفت جلد و در حدود 4000 صفحه ترجمه شده و به چاپ رسیده است و در آیندهای نزدیک برای فروش در آمازون در دسترس علاقه‌مندان قرار خواهد گرفت.

در ادامه این نشست، دکتر پاتریک رینگربرگ، ایرانشناس دانشگاه لوزان سوئیس، در ارائه‌ای با نمایش تصاویری از نگاره‌های شاهنامه شاه‌طهماسب، به‌طور مختصر داستانهای حماسی شاهنامه را معرفی کرد.

هم‌اندیشی استادان و معلمان زبان و ادبیات فارسی در عراق

خبرنامه 47

نشست هم‌اندیشی استادان و معلمان زبان و ادبیات فارسی و راهکارهای ارتقای سطح کیفیت آن در خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران در عراق برگزار شد. در ابتدای این نشست، مسئول خانه فرهنگ ایران در عراق، برگزاری چنین جلساتی را به صورت ماهانه بسیار مؤثر و ارزشمند عنوان کرد. ابراهیم نجفلی به وضعیت فعلی مرکز و شیوه‌های آموزش حاضر اشاره و بر به‌روز شدن امکانات و فناوری‌های جدید آموزشی تأکید کرد و از استادان برای ارائه راهکار و همفکری در این زمینه دعوت به عمل آورد. وی به مباحثی همچون افزایش آگاهی و آمادگی اساتید در رشته و تخصص خود، خلاقیت و نوآوری در آموزش، نحوه طرح دوره‌ای سؤالات آزمون و ایجاد کارگاه‌هایی برای بهبود و ارتقای سطح مهارت‌ آموزشی استادان اشاره کرد.

در ادامه این نشست، هر یک از استادان نظرات و دغدغه‌های آموزشی و پیشنهادات خود را پیرامون بهبود روند اجرایی دوره‌های زبان و ادبیات فارسی مطرح کردند. استفاده از ابزارهای جذاب، تقویت انگیزه و نشاط فراگیران برای یادگیری بیشتر و ماندگارتر، افزایش فعالیت‌های فوق برنامه برای رشد مهارت گفتگویی فراگیران، ایجاد تنوع در بحث یادگیری و یاد دهی، تشویق و تقدیر از شاگرد نمونه هر دوره، فراهم‌سازی فرصت مطالعاتی بیشتر برای فراگیران در خانه فرهنگ و رسیدگی به بعضی از مشکلات زبان‌آموزان از جمله موضوعاتی بود که توسط استادان زبان فارسی مطرح شد.

آغاز بکار نمایشگاه «میراث هنر ایران، مهد تمدن»، در هانوی

خبرنامه 47

به همت سفارت جمهوری اسلامی ایران در ویتنام و با همکاری اداره‌کل همکاری‌های فرهنگی و امور ایرانیان خارج از کشور سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و موزه مردم‌شناسی هانوی، نمایشگاه «میراث هنر ایران، مهد تمدن» در محل این موزه گشایش یافت. این نمایشگاه که 22 تیرماه 1401 آغاز بکار کرد، با حضور معاون وزیر امور خارجه ویتنام، رئیس اتحادیه سازمان‌های دوستی ویتنام، معاون دانشکده علوم اجتماعی ویتنام، برخی از سفیران و دیپلمات‌های مقیم هانوی همراه بود. نمایشگاه «میراث هنر ایران، مهد تمدن» شامل 70 قطعه عکس از طبیعت، آثار باستانی و معماری ایرانی- اسلامی و آداب رسوم ایرانی و فرش، صنایع دستی همچون: سیاه قلمکاری، فیروزه‌کوبی، میناکاری و خاتمکاری بود. آقای علی‌اکبر نظری، سفیر جمهوری اسلامی ایران در ویتنام، در این مراسم به نقش بسزای فرهنگ در ارتباطات بین‌المللی و تبدیل شدن دیپلماسی فرهنگی به یکی از ارکان مهم سیاست خارجی هر کشور، پیشنیه تمدنی ایران از هفت هزار سال پیش از میلاد مسیح، توجه به هنر به‌عنوان یک عامل مهم در پیوند ملت‌ها و ابزار قدرت نرم اشاره کرد. ایشان ابراز امیدواری کرد که در سال 2023 رویدادهای فرهنگی بیشتری را به مناسبت پنجاهمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک میان ایران و ویتنام شاهد باشیم.

همچنین هیو، معاون وزیر امور خارجه ویتنام نیز در سخنانی، مطرح کرد: آثار عکاسی و صنایع دستی نمایش داده شده در اینجا داستانی مهیج در مورد وقایع تاریخی، آداب و رسوم و فرهنگ منحصر به فرد مردم ایران از قرن ششم پیش از میلاد تا امروز را روایت می‌کند. وی اظهار داشت: معتقدم که این نمایشگاه دیدگاهی جدید به مردم ویتنام در مورد تمدن درخشان ایرانی، سرزمین داستان‌های هیجان‌انگیز و زیبای هزار و یک شب که برای بسیاری از نسل‌های ویتنامی آشناست، ارائه می‌دهد. هیو افزود: این نمایشگاه به هدف مشترک ما برای ایجاد روابط بهتر میان دو ملت نیز کمک زیادی خواهد کرد. شایان ذکر است؛ نمایشگاه «میراث هنر ایران، مهد تمدن» به مدت 20 روز برپا خواهد بود.

پویش معرفی ایران به سایر ملتها در فضای مجازی راه‌اندازی می‌شود

خبرنامه 47

مدیرکل همکاری‌های علمی و دانشگاهی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی تأکید کرد: با راه‌اندازی دو پویش«از ایران بگو» و «از سرزمین خود بگو» زمینه معرفی واقع‌بینانه ایران به جهان در فضای مجازی مهیا می‌شود. ابوالحسن خلج‌منفرد، مدیرکل همکاری‌های علمی و دانشگاهی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در مراسم آغاز بکار جشنواره بین‌المللی فرهنگ ملل دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی سراسر کشور در دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) گفت: دیپلماسی علمی علاوه‌بر اینکه موجب رشد و ارتقای علمی و کسب دستاوردهای اقتصادی می‌شود، بهترین دستاورد آن گسترش صلح و دوستی و شناخت ملت‌ها از یکدیگر است.

وی افزود: دیپلماسی علمی و تبادل دانشجو و استاد و علم و دانش در جهان امروزه از جایگاه بالایی برخور دار است و سالیانه میلیون‌ها دانشجو و استاد در میان دانشگاه‌های دنیا تبادل می‌شوند، که به ارتقای علم و دانش در جهان کمک می‌کند. وی افزود: در کشور ایران و در حوزه تمدنی تاریخی ایران قدیم، تبادل علم و دانش سابقه طولانی دارد و در حقیقت قرن‌ها از شکل‌گیری اتحادیه اروپا، در منطقه ما در سایه تمدن اسلامی، اتحادیه ملت‌های مسلمان در منطقه‌ای وسیعی از دنیای آن روز شکل گرفته بود. وی اظهار داشت: در تاریخ اسلامی و به‌ویژه در قلمرو فرهنگی و تمدنی ایران، ما تبادل علم و دانش و به تعبیر امروزی دیپلماسی علمی را تجربه کرده‌ایم؛ به طوریکه فارابی از قزاقستان حرکت می‌کند و در سراسر فلات ایران به کسب و ترویج دانش می‌پردازد و در این مسیر تا دمشق آن روز می‌رود و امروز مدفن این دانشمند بزرگ در آن شهر است.

مدیرکل همکاری‌های علمی و دانشگاهی ادامه داد: مولانا از بلخ افغانستان تا قونیه در آسیای صغیر آن روز معرفت و عرفان اسلامی را منتقل می‌کند و شیخ اشراق از سهرورد زنجان تا حلب در نشر دانش تأثیرگذار است. وی اظهار امیدواری کرد که در این دوره نیز با همت نسل جوان و دانشجویان کشورهای اسلامی بار دیگر شاهد گسترش تبادلات علمی بین ملت‌های مسلمان باشیم و این حرکت باشکوه با سرعت و ابعاد بیشتری در جهان اسلام ادامه یابد تا در سایه این حرکت، دوستی و صلح نیز میان ملت‌ها و کشورهای اسلامی گسترش داده شود.

مدیرکل همکاری‌های علمی و دانشگاهی بیان کرد: علاقه‌مند هستیم فرهنگ و ارزش‌های‌ سایر ملت‌ها به ویژه ملت‌های دوست را به خوبی بشناسیم و با هدف گسترش دوستی و روابط حسنه هموطنان خود را نیز با ارزش‌های فرهنگی کشورهای دوست آشنا کنیم. وی اذعان کرد: بر این اساس ما در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی آمادگی داریم از یک سو برای معرفی درست ایران اسلامی به سایر ملت‌ها و از سوی دیگر برای شناخت بهتر مخاطبین ایرانی از کشورهای دیگر به ویژه کشورهای دوست از همکاری و همراهی دانشجویان بین‌المللی شاغل به تحصیل در ایران بهره مند شویم و از این امر استقبال می‌کنیم. برای این منظور ما در صدد هستیم با ایجاد بسترهایی در فضای مجازی و با راه‌اندازی دو پویش برای دانشجویان بین‌المللی در ایران به این مهم دست یابیم. پویش اول به نام (از سرزمین خود بگو) خواهد بود که در آن دانشجویان می‌توانند به معرفی فرهنگ و ارزش‌های کشور خود به زبان فارسی به مخاطبین ایرانی بپردازند و پویش دوم به نام (از ایران بگو) خواهد بود که در آن دانشجویان بین‌المللی در ایران به زبان‌های گوناگون به معرفی واقعیت‌های ایران برای مخاطبین هم وطن خود می‌پردازند. مدیرکل همکاری‌های علمی و دانشگاهی مطرح کرد: این پویش‌ها شکل مسابقه و رقابت به خود خواهد گرفت و به تولیدات برتر هم هدایای ارزنده‌ای تقدیم خواهیم کرد.

مرکز ایران‌شناسی دانشگاه اسلاوی قرقیزستان تغییر نام داد

خبرنامه 47

مرکز ایران‌شناسی دانشگاه روسی- قرقیزی اسلاوی قرقیزستان با امضای قرارداد همکاری میان نیفادی‌یف، رئیس دانشگاه اسلاوی قرقیزستان و پرویز قاسمی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در بیشکک به مرکز ایران‌شناسی «خیام» تغییر نام داد و فعالیت خود را در قالب و چارچوب رویکرد جدید از سر گرفت. این اقدام در چارچوب رویکرد اداره‌کل همکاری‌های علمی و دانشگاهی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برای تنوع بخشیدن به فعالیت‌های مراکز ایران‌شناسی در خارج از کشور، وبینار اتاق‌های ایران و مراکز ایران‌شناسی، جایگاه و ظرفیت مراکز ایران‌شناسی در مراکز علمی و فرهنگی خارج از کشور و تلاش برای دستیابی به هدف مورد نظر صورت گرفت.

در این قرارداد همکاری، وظایف و تعهدات دو طرف به‌طور شفاف مشخص شده و انتظار می‌رود با توجه به گفتگوهای صورت گرفته در جریان امضای قرارداد و با الگوبرداری از فعالیت‌های خوب مرکز ایران‌شناسی و ادبیات فارسی فردوسی در کتابخانه ملی قرقیزستان، تحرک و تنوع در فعالیت‌های مرکز ایران‌شناسی خیام نیز صورت پذیرد.

این مرکز پیش از این با اهتمام رایزنی فرهنگی کشورمان و با همکاری اداره‌کل همکاری‌های علمی و دانشگاهی بازسازی و تجهیر شده است. در آغاز این همکاری‌ها این مرکز با رایزنی فرهنگی کشورمان با نام جدید مرکز ایران‌شناسی «خیام» مجموعه‌ای تحت عنوان «نثر معاصر ایران» توسط ملاحت مامداوا، رئیس این مرکز به زبان روسی ترجمه و آماده کرده است و مطالب آن در قالب ویژه‌نامه‌ای در بیست‌وهشتمین شماره ماهنامه روسی قرقیزی رایزنی فرهنگی ایران در قرقیزستان ـ ژوئن 2022 منتشر شد. همچنین، رایزنی فرهنگی ایران در قرقیزستان در یک سال منتهی به خرداد ۱۴۰۱ سه مرکز به نام سه تن از مفاخر ادبی ایران در بیشکک، پایتخت این کشور راه‌اندازی، تجهیز و ساماندهی کرده است. این مراکز شامل مرکز ایران‌شناسی فردوسی در کتابخانه ملی قرقیزستان، مرکز ایران‌شناسی خیام در دانشگاه روسی ـ قرقیزی اسلاوی و گوشه ایران‌شناسی و زبان فارسی سعدی در دانشگاه دولتی بیشکک می‌باشد.

ایران و کرواسی برنامه مبادلات همکاری‌های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای امضاء کردند

خبرنامه 47

بر اساس برنامه مبادلات همکاری‌های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای ایران و کرواسی که به امضای رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و سفیر کرواسی در ایران رسید، دو طرف بر توسعه همکاری‌ها تأکید کردند. برنامه مبادلات همکاری‌های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای ایران و کرواسی،‌ عصر روز ۱۸ تیرماه 1401 به امضای حجت‌الاسلام والمسلمین محمدمهدی ایمانی‌پور، رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دراگو اشتامبوک، سفیر کرواسی در ایران رسید.

حجت‌الاسلام والمسلمین ایمانی‌پور در سخنانی در این مراسم، با اشاره به فرارسیدن سی‌امین سالگرد روابط دیپلماتیک ایران و کرواسی گفت:‌ امضای این برنامه مبادلات در سی‌امین سالگرد روابط یپلماتیک دو کشور، فصلی جدید از روابط فی مابین است. وی افزود: 24 سال گذشته موافقتنامه فرهنگی بین ایران و کرواسی امضا شد و امضای برنامه مبادلات اجرایی می‌تواند آن برنامه اصلی را قوت ببخشد. وی اظهار داشت:‌ مردم و دولت ایران نگاه مثبتی به دولت کرواسی دارند. این علاقه از چند جهت وجود دارد که یکی از جهات آن، مربوط به ایرانی تبار بودن کروات‌ها می‌شود و این نظریه یکی از علایم دوستی دو ملت است. حجت‌الاسلام والمسلمین ایمانی‌پور با اشاره به وجود لغات مشترک بین دو کشور اذعان کرد: جمهوری اسلامی ایران اولین کشور آسیایی و مسلمان بود که استقلال کرواسی را به رسمیت شناخت که این موضوع میزان علاقه دو کشور را نشان می‌دهد.

وی ادامه داد: در برنامه مبادلات دو کشور، طیف گسترده‌ای از همکاری‌ها در زمینه‌های مختلف فرهنگی، هنری، رسانه‌ای، گردشگری، گفت‌وگوهای بین دینی، سینمایی و ... تعریف شده است. رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در همین حال، افزود: برگزاری اجلاس‌های دوره‌ای با حضور شخصیت‌های دینی و رهبران ادیان کشورهای مختلف در قالب گفت‌وگوهای بینادینی از جمله مهمترین برنامه‌های این سازمان است که در راستای آن، ماه نوامبر سال جاری سفری به کرواسی داریم تا در دور جدید گفت‌وگوهای دینی دو کشور شرکت کنیم. وی به پخش فیلم‌های ایرانی با زیرنویس کرواتی در کرواسی اشاره و تصریح کرد: ظرفیت‌های بسیاری برای ارتقای مناسبات و همکاری‌های ایران و کرواسی در حوزه سینما و فیلم وجود دارد.

حجت‌الاسلام والمسلمین ایمانی‌پور ریشه‌های مشترک تاریخی ـ فرهنگی ایران و کرواسی را یادآور شد و گفت:‌ در چارچوب همکاری‌های فی مابین، آماده توسعه زبان فارسی در کرواسی و زبان کرواتی در ایران هستیم. رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به تلاش‌های مقامات دو کشور برای توسعه روابط در سال‌های اخیر اشاره کرد و افزود:‌ با توجه به برگزاری موفق نمایشگاه 7 هزار سال تمدن ایران در زاگرب پایتخت کراوسی،‌ همکاری‌های موزه‌ای در سطح خوبی میان دو کشور در حال اجرا است.

وی در ادامه سخنانش، بر لزوم تقویت گفت‌وگوهای فرهنگی بین نخبگان دو کشور تأکید کرد و افزود: لازم است دو ملت ایران و کرواسی یکدیگر را بیشتر بشناسند که لازمه آن، توسعه همکاری رسانه‌ای است. حجت‌الاسلام والمسلمین ایمانی‌پور خاطرنشان کرد: فرصت‌های همکاری این برنامه مبادلات در حوزه فرهنگ و هنر، ما را مشتاق می‌کند تا با امضای آن شاهد توسعه همکاری‌های مشترک باشیم.

همچنین آقای دراگو اشتامبوک، سفیر کرواسی در ایران نیز در سخنانی، روابط دو کشور را دیرینه و تاریخی خواند و گفت: امروز برای ما هم روز فرخنده‌ای است که همزمان با سی‌امین سالگرد روابط دیپلماتیک دو کشور برنامه مبادلات همکاری‌های فرهنگی،‌ هنری و رسانه‌ای امضا می‌شود. وی اظهار داشت: مردم کرواسی علاقه بسیاری به کشور ایران دارند و در سفرهای خود به این کشور با تمدن، نسبت به مهمان نوازی ایرانیان اظهار شگفتی می‌کنند.

سفیر کرواسی در ایران در همین حال، افزود: ظرفیت‌ها و زمینه‌های خوبی که بین دو ملت وجود دارد، فرصتی مغتنم برای پیشبرد توسعه روابط فرهنگی خواهد بود. وی با تمجید از عمق تاریخ و فرهنگ غنی ایران اظهار داشت: ایران سرزمین شعرا است و ادبیات آن نیز شگفتی بیشتری را برای سایر ملل به همراه دارد. ارزش شاعران بزرگ ایران همانند حافظ و سعدی را به خوبی می‌دانم زیرا من نیز شاعر هستم. این شاعر نامدار کرواسی افزود: کتاب‌های فارسی بسیاری در کشور کرواسی به چاپ رسیده است. کتاب‌هایی که با ترجمه در اختیار جامعه کروات قرار گرفته و زمینه ارتباط بیشتر دو ملت را فراهم کرده است لذا باید از این مهم استفاده کرد. وی ادامه داد: باعث افتخار بنده است که اشعارم همچون شاعران بزرگ ایرانی (حافظ و سعدی) به زبان فارسی، ترجمه شده است.

سفیر کرواسی در ایران تأکید کرد: ایران از منظر معنوی بسیار قدرتمند است و آینده این کشور بسیار روشن خواهد بود، زیرا معنویات منجر به پیشرفت ملت می‌شود. اشتامبوک تصریح کرد: در سال ۲۰۲۰ قرار بود سمپوزیوم تشکیل شود که به گسترش روابط فرهنگی ایران و کرواسی منجر شود اما بیماری کرونا سد راه این رویداد شد. وی افزود: کرواسی به گسترش روابط خود با ایران متعهد است و رویکرد فرهنگی شروع خوبی برای تقویت روابط در دیگر زمینه‌هاست.

سفیر کرواسی در ایران خاطرنشان کرد: ما معتقدیم امضای این برنامه مبادلات همکاری، راه را برای توسعه همکاری‌های فی مابین هموار می‌کند.

در راستای امضای این برنامه مبادلات،‌ زمینه‌های همکاری دو کشور شامل مواردی چون تبادل اطلاعات و تجارب در سطوح مختلف و در حوزه‌های فرهنگی و هنری، همکاری بین هنرمندان و مؤسسات و انجمن‌های فرهنگی و هنری در دو کشور، مطلع ساختن یکدیگر در برگزاری رویدادها، گردهمایی و جشنواره‌های ملی و بین‌المللی با موضوعات فرهنگی، هنری و فیلم، همکاری مشترک در زمینه تولید مشترک فیلم، تبادل اطلاعات، تجربیات و کارشناسان در حوزه حفظ و مرمت آثار تاریخی و هنری، برقراری ارتباط و همکاری بین مولفان، ناشران، مترجمان، ویراستاران، تصویرگران و فعالان حوزه چاپ، تبادل آثار و ترجمه‌های ادبی، نمایشگاه‌های فرهنگی و هنرهای محلی و ... می‌شود. شایان ذکر است؛ ایران و کرواسی براساس موافقتنامه منعقده در تهران در تاریخ 3 آبان 1377 بین دو دولت در زمینه‌های فرهنگ، علوم و آموزش، نسبت به تنظیم برنامه مبادلات برای سال‌های 1404-1401 اقدام کردند.

برگزاری دوره شیعه‌شناسی و آموزش زبان فارسی در دانشگاه پالرمو ایتالیا

خبرنامه 47

بر مبنای تفاهمنامه همکاری‌های آموزشی- پژوهشی دانشگاه پالرمو ایتالیا و جامعه المصطفی؛ هفتمین دوره فشرده شیعه‌شناسی و آموزش زبان فارسی؛ به میزبانی گروه اسلام‌شناسی دانشکده علوم انسانی، در دانشگاه پالرمو ایتالیا برگزارگردید.

این دوره که مشتمل بر ۶۰ ساعت آموزش شیعه‌شناسی و زبان فارسی توسط دکتر علی اکبر بدیعی، استاد اعزامی از جامعه المصطفی بود، با حضور۱۶ دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد، از تاریخ ۱۸ خرداد لغایت ۱۶ تیرماه ۱۴۰۱ به صورت حضوری برگزار گردید.

محتوای آموزش شیعه شناسی در این دوره که تحت عنوان «ویژگی‌های فکری تشیع» ارایه گردید؛ مشتمل بر عناوین معنای تشیع؛ تاریخ پیدایش تشیع؛ منابع فکری تشیع؛ اصول فکری تشیع؛ امامت و تفاوت آن با خلافت؛ جایگاه اهل بیت(ع)؛ عصمت پیامبر(ص)؛ عصمت امام(ع)؛ مهدویت؛ شیعه و اعتقاد به ظهور؛ بازگشت امام مهدی(عج) و حضرت مسیح(ع)؛ شخصیت های برجسته تشیع؛ کتب اصلی تشیع( نهج البلاغه، صحیفه سجادیه، رساله حقوق و...)؛ دعا؛ و عبادات و مناسک بود؛ که بخش اخیر مباحث فرعی نمازهای یومیه، جمعه، عیدین و میت؛ زکات؛ خمس، و حج را نیز در برمیگرفت.

منابع آموزشی شیعه شناسی در این دوره، کتابهای «شیعه در اسلام» اثر علامه محمد حسین طباطبایی؛ «عقاید الامامیه» اثر حضرت آیت‌ا... محمدرضا مظفر؛ «دکترین تشیع» اثر آیت‌ا... جعفر سبحانی و «تشیع؛ اعتقادات و اعمال» اثر حجت الاسلام دکتر شمالی بود.

آموزش زبان فارسی در این دوره، شامل آموزش مهارتهای مقدماتی نوشتن، خواندن، مکالمه و شنیداری بود، که با استفاده از کتاب آموزشی «آموزش زبان فارسی» از منشورات موسسه گسترش فرهنگ و اندیشه فارسی ارایه گردید و طی دوره، آزمون‌های متعدد مهارتهای روخوانی، مکالمه و املا نیز انجام شد و به موازات این برنامه آموزشی، جهت آشنایی دانشجویان با فرهنگ و تاریخ ایران اسلامی؛ از منابع تصویری و نوشتاری موجود در فضای مجازی هم بهره گرفته شد. همچنین در حاشیه برگزاری این دوره، روز دوشنبه ۱۳ تیرماه ۱۴۰۱، سمینار یک روزه «آشنایی با نهج البلاغه» نیز برای استفاده عموم دانشجویان در محل سالن اجتماعات دانشکده علوم انسانی دانشگاه پالرمو برگزار گردید و اساتید و دانشجویان علاقه‌مند به شرکت در این سمینار، مقالات خود در خصوص شخصیت امیرالمومنین(ع) و کتاب «نهج البلاغه» را ارائه کردند. نشست تقدیر از پروفسور "پولیتِری" استاد اسلام شناسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه پالرمو که در ادوار گذشته، وظیفه هماهنگی برگزاری دوره آموزشی شیعه شناسی در دانشگاه پالرمو را بر عهده داشت، دیگر برنامه هفتمین دوره فشرده شیعه شناسی و آموزش زبان فارسی در دانشگاه پالرمو بود، که در جریان آن، لوح تقدیر جامعه المصطفی و یک قطعه صنایع دستی نفیس از طرف رایزنی فرهنگی ج.ا.ایران در ایتالیا به ایشان اهداء گردید.

درخشش آثار اسلامی ایرانی در نمایشگاه هنری مالزی

خبرنامه 47

نمایشگاهی از آثار هنرمندان ایرانی در زمینه خوشنویسی، آیات قرآن، عکاسی، مجسمه‌سازی، اشکال هندسی، نقوش گیاهان و جانوران، مناظر و زیبایی‌های طبیعی از سوی رایزنی جمهوری اسلامی در مالزی برپا شد. این نمایشگاه با عنوان «هنر اسلامی مالزی ـ ایران ۲۰۲۲» در محل رایزنی فرهنگی ایران با همکاری گروه هنرهای تجسمی دانشگاه سلنگور (یونیسل) برپا شد. این نمایشگاه با بیش از یکصد اثر هنری برگزیده از هنرمندان ایرانی و مالزیایی با حضور برخی شخصیت‌ها، اساتید دانشگاه‌ها و جمعی از هنرمندان دو کشور در کوالالامپور گشایش یافت.

محمد اورعی کریمی، رایزن فرهنگی ایران در کوالالامپور گفت: در این نمایشگاه آثار مشترک هنرمندان ایرانی و مالزیایی برای نخستین‌بار در قالب معرفی هنر‌های اصیل اسلامی به نمایش گذاشته شده است. نمایشگاه هنر اسلامی مالزی ـ ایران ۲۰۲۲، تلاشی برای تجسم روح اسلام و فرهنگ اسلامی است. رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران درباره این نمایشگاه اعلام کرد: این مجموعه هنری شامل قطعاتی از آیات قرآن و آثاری است که اسماء و صفات خداوند متعال و زیبایی‌های عالم هستی را به نمایش می‌گذارد. نمایشگاه هنر اسلامی ایران ـ مالزی ۲۰۲۲ موهبتی است برای نگریستن به درون، جایی که روح فرد از طریق زبان هنر با خدا پیوند خواهد خورد. این یک رویداد بین فرهنگی است که تعامل را ترویج می‌کند و مردم به‌ویژه مالزیایی‌ها و ایرانی‌ها را که فرهنگ اسلامی کاملاً مشابهی دارند، به هم پیوند می‌دهد. در این نمایشگاه بیش از ۱۲۰ اثر هنری از حدود ۳۰ هنرمند برجسته مالزیایی و ایرانی ارائه شده است.

خوشنویسی اسلامی(هنر قرآنی، خط کوفی و نسخ فارسی)، نقاشی و تذهیب، سرامیک و کاشی، آبگینه، آثار فلزی، عکس، آثار هنری دیجیتال و فرش دستباف ایرانی بسیار فاخر، از جمله آثار هنری اسلامی است که در این نمایشگاه عرضه شده است. این نمایشگاه همچنین، به عنوان بخشی از فعالیت‌های هفته گردشگری اسلامی مالزی(ITW) شناخته می‌شود که از ۲۰ ژوئن (۳۰ خرداد) تا ۳ جولای (۱۲ تیر) از سوی مرکز گردشگری اسلامی زیر نظر وزارت گردشگری، هنر و فرهنگ مالزی برگزار شد.

تشکیل انجمن زبان فارسی در لبنان

خبرنامه 47

نشست تخصصی تحت عنوان «تأسیس انجمن زبان فارسی» با گردهمایی جمعی از استادان و پیشکسوتان زبان فارسی در مرکز مؤسسات مدارس‌المهدی(عج) لبنان برگزار شد. حجت‌الاسلام سیدمحمدرضا مرتضوی، وابسته فرهنگی کشورمان در بیروت در سخنانی، با بیان اهداف برگزاری این نشست تخصصی گفت: در طول مدت کوتاهی از ماموریتم به لبنان، شاهد استقبال شدید این کشور به زبان و فرهنگ پارسی بوده‌ام و جهت احیا و توسعه هر چه بیشتر زبان و فرهنگ غنی ایرانی که از سابقه درخشانی در این کشور برخوردار است و تعمیق روابط دیرینه بین زبان فارسی و عربی، بر آن شدیم که مجموعه‌ای را با عنوان «انجمن زبان فارسی» در این کشور تأسیس کنیم.

وی افزود: هدف از تشکیل این انجمن به غیر از برگزاری کلاس‌های آموزش زبان فارسی، ایجاد ارتباط بیشتر بین فارسی‌دانان لبنانی با اقشار مختلف ایرانی، گسترش فرهنگ ناب اسلامی کشورمان در زمینه‌های مختلف و بزرگداشت شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و ادب فارسی که میراث‌دار فرهنگ اسلامی است.

حجت‌الاسلام مرتضوی اظهار داشت: برگزاری مراسم‌های فرهنگی و ادبی نظیر شب شعر و ... از دیگر اهداف تشکیل این انجمن است. در پایان این مراسم، 15 تن از جمع حاضر داوطلبانه جهت پیشبرد اهداف تا زمان برگزاری انتخابات این انجمن انتخاب شدند و مقرر شد، جلسه این انجمن دو هفته یکبار تشکیل شود.

ایران شناسی در چین و ایران شناسان معاصر چینی

علی‌محمد سابقی، رایزن پیشین فرهنگی در چین در مقاله خود با موضوع ایران شناسی در چین و ایران شناسان معاصر چینی این گونه آورده است :

مقدمه:

اگرچه به هیچوجه نمیتوان برای آغاز شناخت مردمان ایران و چین از یکدیگر تاریخی را معین کرد، اما از روزگاران بسیار کهن، تعامل و پیوستگی فرهنگی بسیاری میان دو تمدن دیرینه و دو سرزمین پهناور و آباد ایران و چین، دیده می‌شود. در جغرافیای منطقه، از قله­های پر برف و سر به فلک کشیده کوهستان پامیر که در قسمت شرقی فلات ایران واقع شده، رودخانه بزرگی به سمت مشرق سرازیر است. حوضه‌ این رودخانه بسیار گسترده و واحه‌های پهناوری را سیراب می‌کند. از گذشته‌های دور، نیاکان ساکنان کنونی این منطقه آباد، با مردمان شمالی پنجاب و پامیر و با ایرانیان شمالی و مشرقی و سغدیان و غورستان، همبستگی و پیوستگی گوناگونی داشته‌اند. روزگاری همین سرزمین، یکی از بزرگ‌ترین کانون‌ها و بسترهای شکوفایی فرهنگ و نژاد ایرانی به شمار می‌رفت. آثاری که در این یکصد ساله اخیر در کاوش‌های باستان شناسان چینی، به ویژه از غارهای باستانی تورفان و دون خوانگ به دست آمده است، از جمله‏ چندین هزار طومار نقاشی و نسخه‌ی دست نویس نامه‌های دینی، ادبی، هنری و علمی، دون خوانگ که بخش قابل توجهی از آنها نیز مربوط به جهان تمدن و فرهنگ ایرانی است، روشنایی خیره‌کننده‌ای بر روابط دیرینه و پر رمز و راز فرهنگی ایران و چین در دوران باستان و میانه تابانده و گوشه‌هایی از این تعامل و داد ستد را برای پژوهندگان تاریخ روابط دوملت روشن و چگونگی آن را بیش از پیش ‌نمایان ساخته است. به رغم این که بخش زیادی از این آثار هنوز انتشار نیافته است، ولی همین اندازه‌ هم که در دسترس است، به خودی خود برای نشان دادن اهمیت، گوناگونی، و ژرفای چنین روابطی کفایت می‌کند. در تاریخ اکتشافات و کاوش‌های باستانی که تا کنون صورت گرفته است، چنین پیشینه‌ای غنی و جامعی هرگز دیده نشده است. جزء بسیار اندکی که از این آثار تا کنون مورد پژوهش واقع شده و مورد بررسی قرار گرفته است، قدمت این آثار و روابط فرهنگی را تا قرن نهم پیش از میلاد پیش می‌برند. جدیدترین آنها مربوط به قرن سوم پیش از میلاد به بعد بوده و به آیین و مهر و کیش مانی مربوط است. این آثار بخش کوچکی از هزاران هزار سند و مدرک تاریخی کشف شده د راین زمینه است که در مقابل حجم انبوه اسناد موجود ولی کشف و بازخوانی نشده، اندک و ناچیز است.

به باور ایرانشناسان چینی، هنوز زمان آن نرسیده است که بررسی تطبیقی، کاربردی، و مشروح این اسناد و مدارک روابط تاریخی در یک تعامل دوجانبه میان محققان چینی و ایرانی، و با استناد به اسناد بازمانده به زبان­های چینی، فارسی، سانسکریت، پالی، سغدی، عربی، سریانی، تبتی، مغولی، منچویی، و سایر زبانهای اقوام دیگر که با چین پیوند داشته اند، چه در داخل ایران و چین و یا موجود در آرشیو و موزه‌های سایر کشورها، عملی و پذیرفتنی باشد. اما، شروع و گسترش سریع مراکز و مؤسسات ایرانشناسی و تربیت پژوهشگران علاقه‌مند به این موضوع در محافل علمی و دانشگاهی چین و اهتمام جدی آنان به موضوع ایرانشناسی در سال­های اخیر، نشانه­ی خوبی از باور به ضرورت پرداختن به این موضوع مهم و حساس است. امید است به زودی و با مشارکت و همکاری محققان و پژوهشگران دو کشور، این ضرورت جامه عمل پوشیده و از این طریق حلقه‌های مفقوده روابط دو ملت به نحو شایسته و در خور کشف و به هم متصل شده و از گذشته روابط، چراغی فرا راه آینده تابانده شود. در این مقاله تلاش شده است اطلاعات نسبتا جامعی از سابقه­ی ایرانشناسی، ایرانشناسان معاصر، و موضوعات مورد علاقه­ی پژوهشگران چینی در این زمینه، در اختیار خوانندگان گرامی قرار گیرد.

پیشنه ایرانشناسی در چین

کشورهای چین و ایران که در دو انتهای شرقی و غربی آسیا واقع شده اند، دو کشور بزرگ کهن و متمدن جهان هستند که تاریخ آن­ها در مقایسه با خیلی از کشورهای جهان دیرینه­تر، تمدن آنها درخشانتر، و خدمات آن­ها به تمدن جهان بیشتر از سایر کشورهاست. طبق مدارک تاریخی چین در دوران خن غربی، بیش از 2000 سال پیش، امپراتوری چین با اشکانیان (247 ـ 226 پیش از میلاد)، از طریق جاده مشهور ابریشم رسما ارتباط داشت. از آن به بعد جاده ابریشم به شریان بزرگ ارتباطی جهان تبدیل شد که از چین در شرق آسیا آغاز و از سرزمین آسیای میانه و شبه قاره آسیای جنوبی عبور کرده و به فارس و شبه جزیره عربستان واقع در آسیای غربی رسیده و سپس به آفریقا و اروپا وصل می‌شد. فارس یعنی ایران قدیم، در جایگاه کلیدی جاده ابریشم قرار داشته و سه مسیر جاده ابریشم، یعنی جاده ابریشم زمینی شمالی از طریق«کریدور خه­سی» چین؛ جاده ابریشم جنوب غربی چین؛ و جاده ابریشم دریایی ادویه، همگی به سرزمین فارس در آسیای غربی می‌رسیدند. چین در انتهای شرق جاده­ی ابریشم و ایران در انتهای غرب جاده­ی ابریشم بودند. مردمان دو کشور چین و ایران، از طریق این شریان ارتباطی دیرینه و تاریخی، در زمینه مبادلات اقتصادی و فرهنگی به خوبی از امکانات و تسهیلات زمانی و مکانی موجود استفاده کرده و تمدنهای دیرینه دو کشور به خوبی به مبادله و تلفیق با هم پرداختند. احترام متقابل، تحصیل متقابل، استفاده­ی متقابل، جلب و جذب متقابل، و ستایش متقابل مردم دو کشور از فرهنگ یکدیگر، و رفت و آمد دوستانه بین آن­ها، محور اصلی تعامل دوجانبه در تاریخ روابط مردمان دو کشور در مدت بیش از 2000 سال به­ شمار می‌روند.

در طول هزاره‌های گذشته، و از طریق این مسیر تجاری، ابداعات و دستاوردهای بزرگ مردم چین، شامل پارچه ابریشمین، ظروف زیبا و لطیف چینی و سفالین ، طب و داروهای سنتی چین، و هنرهای نقاشی چینی، یکی پس از دیگری به ایران و از آن طریق به غرب وارد می‌شدند. مذاهب قدیم فارسی هم­چون کیش زرتشتی، آیین مانوی، آیین بودایی، مذهب مسیحیت نسطوری، و دین اسلام، هم­چنین سازها، هنر موسیقی و ابزار و آلات موسیقی، رقص، انواع هنرها، ستاره شناسی، تقویم، طب و داروی فارس، همراه فرستادگان خاص، تجار، دانشمندان، مبلغان مذاهب و زبان و ادب شیرین فارسی مورد استفاده آنها، یک پس از دیگری وارد شرق و سرزمین چین شدند که از این راه به گنجینه فرهنگی دو کشور چین و ایران غنا بخشیده و در تاریخ مبادلات فرهنگی جهان به‌عنوان فصلی درخشان ثبت شده است.

براساس اسناد و مدارک تاریخی و باستان شناسی چین، زبان فارسی به­عنوان حامل تمدن قدیم فارس در دوران سلسله‌های خن و تانگ، همراه تجار، فرستادگان، دانشمندان و مبلغان آیین­ها و مذاهب پارسی، از طریق جاده ابریشم وارد چین شده است. زبان فارسی، همراه با چند گویش مربوط به دوره‌های باستانی و میانی ایرانی، در کتابهای مقدس آیین مانی، که درمنطقه دون خوانگ و تورفان در اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 توسط تیم‌های باستان شناسی آلمان، فرانسه، انگلستان، و روسیه کشف شده‌اند، در چین به ثبت رسیده‌اند. زبان‌هایی همچون زبان پهلوی رایج در غرب ایران در دوران باستان میانی، زبان پارتی (زبان اشکانی) رایج در ناحیه سواحل جنوب شرقی دریای خزر در شمال ایران، زبان ختنی، سغدی، و زبان تومشوق (Tumshugese) شاخه فرعی از زبانهای شرقی ایران، زبانهای رایج در مسیر جاده ابریشم بوده‌اند. هرکدام از این اسناد و مدارک موضوع مستقلی برای پژوهش پیرامون روابط فرهنگی و تاریخی ایران و چین هستند که نیازمند بررسی علمی و تحقیق می­باشند. این روابط در دوران سلسله‌های مختلف امپراتوری در چین، به ویژه عصر سلسله‌های تانگ و یوان، به اوج خود رسید که به دوران طلایی روابط دوکشور شهرت دارد. بنابراین، میتوان ادعا نمود که این پیشینه گسترده روابط همه جانبه میان ایران و چین، بدون داشتن شناخت عمیق از یکدیگر امکان پذیر نبوده است.

در واقع، پیشینه ایرانشناسی در چین به معنای عام آن، به آغاز روابط و مبادلات تجاری، سیاسی و فرهنگی میان دو کشور در دوران اشکانیان بر می‌گردد. این واقعیت را می‌توان در اسناد و مدارک و کتابهای تاریخی چینی باقی مانده از آن دوران به وضوح مشاهده کرد. اطلاعات دقیقی که در گزارش سفرا و نمایندگان سیاسی اعزامی از چین به ایران باستان، پیرامون ویژگیهای فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و جغرافیایی سرزمین ایران دیده می شود، در واقع نخستین تلاشهای چینی‌ها برای شناسایی و کسب اطلاعات از سرزمین و مردمان ایران زمین به شمار می‌آیند. گزارش دو بار سفر جانگ چیان، نخستین فرستاده امپراتور چین و همراهان به سرزمین‌های غربی از جمله ایران که در سالهای 119 و 139پیش از میلاد صورت گرفت، قدیمیترین اطلاعات از ایران باستان است که در اختیار دربار چین قرار گرفت، و بر مبنای همین گزارش بود که امپراتور وقت تصمیم گرفت روابط سیاسی و مبادلات تجاری خود را با سر زمین ایران گسترش دهد. این گزارش و سایر گزارشهای تهیه شده درخصوص مردم، جغرافیا، فرهنگ، هنر و تمدن فارس توسط سفرا و نمایندگان اعزامی از چین در روزگاران گذشته که به درستی در کتاب«تاریخ روابط چین و خارج» توسط جانگ شینگ ­لیانگ از اسناد و مدارک معتبر دورانهای مختلف تاریخی چین گردآوری و در سال1926میلادی منتشر شده است، نشان از اهمیتی دارد که دربار امپراتوران چین برای فرهنگ و تمدن و سرزمین ایران قایل بودند. در برخی از این گزارشها آنچنان به دقت جزییات جغرافیایی، آداب و رسوم فرهنگی و اجتماعی و حتی غذاهای ایرانی آن دوران و مناطق جغرافیایی مانند هرمز و سیراف ثبت و ضبط شده است که هنوز هم میتواند به عنوان منبعی ارزشمند مورد بهره‌برداری ایرانشناسان قرار گیرد. همچنین، بعضی از جهانگردان چینی که گذرشان به سرزمین ایران افتاده نیز در سفرنامه‌های خود مطالب فراوانی درخصوص شناساندن سرزمین ایران به مردم چین نوشته‌اند که اگرچه اصل برخی از این سفرنامه‌ها از بین رفته، ولی قسمتهایی از آنها در منابع دیگر نقل قول شده است که در دسترس است. مانند یادداشتهای سفر دریادار جنگ­خه؛ یادداشتهای سفر به مغرباز چن­چنگ در سال1413میلادی؛ سفرنامه دیدنیهایی در جزایر، متعلق به ما خوان[5]مربوط به سال1412میلادی؛مختصری پیرامون وضع بیگانگان در جزیره، نوشته­ی وانگ دایوان[6]سیاح معروف چینی دوران سلسله یوان که در آن از بنادر مهم خلیج فارس، شهر و بندر هرمز نام برده شده است؛ سفرنامه گونگ­جن، متعلق به سال1412 تحت عنوان «دیدنی‌هایی در انجام مأموریت»؛ شناخت گیاهان دارویی دریاییبه قلم لی شون (لی­شون یا لی­بوسه، یعنی لی ایرانی، ادیب، دانشمند و شاعری ایرانی بود که به زبان چینی هم شعر می‌سرود؛ ادبیات جهان، نوشته جنگ جن­دو در سال1927؛ فرهنگ بزرگ ادبای جهان، منتشره از سوی اداره نشریات خلق سی­چوان در سال1988؛ و ده‌ها کتاب دیگر، تنها بخشی از تلاش چینی‌ها از دوران باستان تاکنون برای آشنایی با فرهنگ، تاریخ، تمدن و آداب و رسوم مردم ایران را تشکیل میدهند.

آقای پنگ شوجی مورخ چینی میگوید: « تنها اگر صرفا مبادلات وسیع و دیرینه و مناسبات مشترک بین تمدن­های چین و ایران در نظر گرفته شود، منابع آن برای انجام پژوهش­های تاریخی مستمر و بی نهایت است.»

این روند، پس از استقرار جمهوری خلق چین در سال1949، به ویژه پس از گسترش روابط سیاسی و اقتصادی و فرهنگی دو کشور در دهه‌های اخیر، از سرعت، تنوع، و اهمیت بیشتری برخوردار شده است. آن­چه در پی می­آید، معرفی جایگاه ایرانشناسی و ایرانشناسان معاصر چین می‌باشد.

پژوهش‌های صورت گرفته پیرامون ایران در چین

پژوهش در مورد ایران موضوع مهمی در پژوهش پیرامون منطقه خاورمیانه در چین به شمار می‌رود. طبق آمار «فهرست راهنمای آثار و رساله‌های پژوهشی پیرامون ایرانشناسی در چین» که توسط آقای دکتر یائوجیده ارایه شده است، از سال1911 تا 2007، تعداد آثار پژوهشی در مورد ایران در چین1599 مورد است که شامل مقاله، پایان نامه، اثر مستقل و آثار ترجمه شده می‌باشد. از این میان آثار مستقل 217 جلد، آثار ترجمه شده 102جلد، و رساله و پایان نامه1280 مورد بوده و تعداد رساله‌ها و آثار ترجمه شده در مورد ایران بیش از10 درصد کل رساله‌ها و آثار ترجمه شده و تحقیق شده در مورد خاورمیانه را تشکیل می‌دهند. همچنین در 38 سال پیش از تأسیس چین نوین در سال1949، نیز 57 اثر پژوهشی به‌صورت مقاله در مورد ایران صورت گرفته است که 3/56 درصد از کل پژوهشهای صورت گرفته در مورد خاورمیانه را تشکیل می‌دهند؛ از طرف دیگر، پژوهش ایرانشناسی در چین معاصر تقریبا پس از تأسیس چین نوین به‌صورت جدی شکل گرفته و پیشرفت کرده و آثار پژوهشی انجام شده از سال 1949 تا 2007 حدودا 96/44 درصد از حجم کل پژوهش‌های خاورمیانه را شامل می­شود. بعد از دهه­ی هشتاد از قرن بیستم، ایران پژوهان چینی در زمینه ایرانشناسی هم پروژه‌های تحقیقاتی مورد نیاز دولت و وزارتخانه‌ها را انجام داده اند و هم پژوهش‌های علمی دانشگاهی مستقلی در این خصوص انجام داده اند که علاوه بر اصل انجام پژوهش­های اساسی، هرچه بیشتر با واقعیت‌ها و نیازهای این کشور منطبق بوده است.

موضوعات مهم ایران پژوهی در چین

از نظر ترتیب زمانی، موضوعات و زمینه‌های پژوهشی پیرامون ایران در چین در هر دوران ویژگی خاص خود را دارد که بدین شرح است:

- از سال 1919 تا 1949 آثار پژوهشی 57 مورد بوده و پژوهشگران بیشتر از دانشمندان نسل قدیم بوده­اند. این افراد در واقع پایه­ی ایرانشناسی در چین را بنا نهاده‌اند. برای نمونه: «امید» ترجمه آقای خوشی در سال1919، در مجله «جوانان جدید» منتشر شده است. «ترجمه مجدد رباعیات خیام» توسط آقای گوه مورو در سال 1922در مجله « ابداعات» چاپ شده است. «رباعیات عمر خیام» ترجمه آقای وین ای دوو، در سال 1923 در مجله «ابداعات» منتشر شد. «شاعران فارس در قرون میانه» به قلم آقای جنگ جن­دوو، در کتاب«خلاصه ادبیات» به چاپ رسید. در سال 1927، گومورو کتاب «عمر خیام شاعر فارس» و « رباعیات» ترجمه شده به زبان چینی را منتشر ساخت. در سال 1929 آقای جانگ تیه مین، «داستانهای فارس» و «افسانه‌های فارس» را به چاپ رساند. در دهه‌های 20 و 30 از قرن بیستم، آقایان ووشی، جونگ چی، ووجیان لن، جو شیانگ، فعالان عمده در زمینه پژوهش پیرامون فرهنگ ایران در آن زمان بودند. در آن دوران «مجموعه داستانهای عامیانه فارس» ترجمه شده توسط آقای چینگ یه، و «مجموعه قصه‌های کودکان ایران» ترجمه دا نین، به ترتیب انتشار یافتند. در دهه40، از قرن بیستم، «داستانهای کودکان ایران» ترجمه آقای جنگ جیه، «گلستان» ترجمه آقای وانگ جینگ­زی، منتشر شدند. از این جهت اشعار، قصه‌ها و داستانهای ایرانی یکی پس از دیگری در چین ترجمه و معرفی شدند. کتاب «مسایل فارس» (اداره نشریات مردم)، «فارس بعد از جنگ» (اداره نشریات مین جی) به ترتیب در سالهای 1921 و 1930 منتشر شدند و کتاب « فارس جدید» توسط شیه لن، توسط اداره نشریات شانگ وو و کتاب « ایران جدید» به قلم چن کون، توسط انتشارات جهان نیز به ترتیب در سال­های 1930 و 1940 از چاپ خارج شدند. این کتابها اوضاع و احوال معاصر کشور ایران را معرفی میکردند. در سال 1938 انتشارات اسلامی کتاب «فرهنگ کاربردی فارسی به چینی» تألیف آقای جانگ چیان، را منتشر ساخت و این کتاب مرجع خوبی برای دانشجویان زبان فارسی و پژوهشگران مسایل ایران به حساب می‌آمد.

- از سال 1949 تا 1979 مجموع پژوهشهای صورت گرفته پیرامون ایران 133 اثر بود. در این دوره تعداد آثار پژوهشی صورت گرفته در دهه 50 در رتبه نخست و آثار دهه­ی70 در رده دوم و آثار دهه­ی60 در جایگاه سوم قرار داشتند. از این میان پژوهشهای ادبی بیشتر و آثار تاریخی، جغرافیایی و سیاسی در جایگاه بعدی قرار داشتند و در زمینه‌های روابط بین چین و ایران، مذهب، هنر، فرهنگ و اقتصاد کمتر کار شده بود و جای آثاری در زمینه‌های زبان خالی بود و در زمینه‌های هنری آثار کاملا ویژه‌ای بودند. باید گفت، چین در این دوره برای تدریس و توسعه زبان فارسی و ایرانشناسی اهمیت زیادی قایل نبود. این امر نشانگر نوع و میزان روابط دو کشور است که در دهه 50 اساساً بر مبنای دشمنی قرار داشت و در دهه60 تحقیقات تازه آغاز شده بود و در سال 1971 تازه روابط سیاسی برقرار و سپس به سرعت رو به توسعه گذاشت و از اواخر دهه70 تا اوایل دهه 80 متحمل سرخوردگی شد.

- از سال 1980 تا 2009 پژوهش در مورد ایران در چین وارد مرحله پیشرفت وسیع، دامنه دار، همه جانبه و عمیقی شد. نتایج این پژوهشها 1400عنوان مقاله و مطلب است که بیش از 88 درصد از کل پژوهشهای انجام شده در مورد ایران در چین را تشکیل میدهد. این گسترش نتیجه اجتناب ناپذیر اجرای سیاست استراتژیکی مهم چین مبنی بر اصلاحات و درهای باز سیاسی در مدت 30 سال گذشته و شکوفایی همه جانبه پژوهشهای صورت گرفته پیرامون مسائل بین المللی و همچنین بیانگر تحولات بزرگ اوضاع سیاسی و اقتصادی جهان، بالا رفتن جایگاه چین و ایران در خاورمیانه و جهان، گسترش تأثیر گذاری همه جانبه دو کشور در یکدیگر است. در این دوره موضوعات ایران پژوهی همچنان در زمینه‌ای ادبیات سنتی، مسائل سیاسی، فرهنگی، هنری و مذهبی ایران بود و پژوهش در باب مسائل اقتصادی همچنان ضعیف بود. نتایج پژوهشهای انجام شده در دهه90 به 391 مورد میرسد که از این میان موضوعات ادبی و سیاسی همچنان در جایگاه نخست قرار داشته و پژوهش در مورد روابط چین و ایران برجسته‌تر شده و تحقیقات در خصوص تدریس زبان فارسی و مسایل اقتصادی به وضوح افزایش یافت، ولی پژوهش در زمینه­های فرهنگی و هنری خیلی زیاد نبود، چون در دهه90 از قرن بیستم، روابط چین با آمریکا، روسیه، اتحادیه اروپا، ژاپن و سایر قدرت‌های جهان رو به تثبیت شدن بود و چین نیز تمایل داشت با استفاده بهینه از بازار و منابع انرژی ایران، فشار شدید غرب به چین را کاهش دهد، به ویژه در شرایطی که چین قصد داشت استراتژی توانایی بین المللی خود در خصوص«استراتژی کسب منابع انرژی خارجی »، «استراتژی کسب منابع طبیعی خارجی» را زیاد بروز ندهد و در انتظار فرصت مناسب باشد تا به صورت مسالمت‌‌آمیز آن را به تدریج به اجرا گذاشته و روابط چین و ایران را عمیق‌تر و بسیاری از مؤسسات چینی را وارد بازار ایران و جهان کند. در این شرایط بود که اصول توسعه روابط چین و ایران، همکاری‌های تجاری و اقتصادی دو کشور خود به خود به موضوعات مهم پژوهشی تبدیل شدند. در اوایل قرن بیست و یکم، موضوعات ایران پژوهی در چین در مقایسه با دهه90 از قرن بیستم، از200 مورد فراتر رفته و جمعا بالغ بر 598 مورد می‌رسد (این آمار شامل پژوهش‌های 2008 به بعد نمیشود.) از این تعداد، پژوهشهای صورت گرفته در مورد مسایل سیاسی ایران و روابط چین و ایران، به ترتیب در جایگاه اول و دوم قرار دارند و تغییر محسوس نسبت به دوره‌های قبل این است که در این مدت پژوهش در زمینه‌های ادبی به شدت کاهش یافته و موضوع تدریس زبان فارسی هم­چنان در ردیف آخر بود. نتایج این پژوهش‌ها با تحولات و اوضاع داخلی و خارجی چین و ایران ارتباط نزدیکی داشتند. پس از ورود به قرن 21 و به دنبال حادثه یازدهم سپتامبر، جنگ علیه عراق، به ویژه به دنبال افشا شدن برنامه هسته‌ای ایران در سال 2003، حوادث بزرگی از جمله رکود و حتی عقبگرد صلح خاورمیانه و بحران بین المللی نفت پشت سر هم به وقوع پیوست و آمریکا با کمک ایران حکومت عراق و طالبان در افغانستان، رقبای ایران را شکست داد و صعود مداوم قیمت نفت نیز موجب افزایش قدرت و نفوذ اقتصادی، نظامی و سیاسی ایران شد و این کشور به تدریج از مرزها عبور و پا به عرصه خاورمیانه و حتی جهان گذاشته و به مسئلۀ مهم جهانی تبدیل شد. ساختار جدید جهانی و تحولات شدید بین المللی، موجب شدند که دانشمندان چینی به نفوذ و تأثیر گذاری ایران در صحنه جهانی و اثرات آن در چین و در روابط چین و ایران اهمیت زیادی بدهند. به ویژه موضوع هسته­ای ایران نکته­ی مهم و مورد توجه محافل علمی و موضوع مهم پژوهشی گردید.

پژوهشهای ایرانشناسی در چین در دوران معاصر، بیشتر در زمینه های تاریخ، مذهب، مسئله هسته‌ای، منابع انرژی، پیشرفتهای اقتصادی، مسایل فرهنگی، اوضاع کشوری، روابط بین المللی، زبان و ادبیات فارسی و غیره صورت گرفته است و در سالهای اخیر نیز به سرمایه گذاری، تجارت، جهانگردی در ایران و معرفی قوانین و مقررات جاری در کشور ایران میپردازد. البته در سالهای گذشته و پس از حمله آمریکا به عراق و افغانستان و شدت یافتن نیاز چین به انرژی خاورمیانه، و جنگ 33 روزه اسراییل علیه حزب الله در لبنان و همچنین به قدرت رسیدن احزاب شیعی در عراق، و تلاش شیعیان بحرین برای دستیابی به حقوق قانونی خود، مراکز علمی و پژوهشی وابسته به دولت چین و مؤسسات پژوهشی وابسته به دانشگاههای این کشور، به توصیه دولت، به شدت به انجام تحقیق و پژوهش در مورد اسلام، تشیع، ایران و خاورمیانه روی آورده‌اند. براساس آمار سایت علمی وزارت آموزش چین، از سال2000 تا 2010 جمعا بالغ بر 4000 مورد پایان نامه در مقطع فوق لیسانس و دکتری در مورد ایران، اسلام، تشیع و خاورمیانه توسط دانشجویان دانشگاههای مختلف چین تدوین شده که بیانگر توجه ویژه مراکز علمی و دانشگاهی چین به این موضوعات است.

براساس آمار غیر رسمی، از ابتدای قرن بیستم تا اوایل دهه1990، در چین مجموعا، 692 عنوان کتاب به‌صورت ترجمه (320 عنوان) و تألیف( 372 عنوان) پیرامون ایران منتشر شده است که شامل موضوعاتی هم­چون ادبیات کهن، ادبیات معاصر، ادبیات عامیانه و فولکلور، هنر، تاریخ، ادیان ایرانی، اسلام، فلسفه، و سایر موضوعات متفرقه میگردد. البته، در اواخر دهه1990، به ویژه در دهه نخست قرن 21، تعداد عناوین و موضوعات کتب منتشر شده در مورد ایران در چین، به شدت افزایش یافته و موضوعات مهمی هم چون مسایل سیاسی، اقتصادی، اعتقادی، بین المللی، توریستی و جهانگردی، و نفت و انرژی نیز بر موضوعات پیشین افزوده شده است.

همچنین، طی سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در ایران نیز طبق آمار کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، مجموعا 593 عنوان کتاب در خصوص چین تألیف و ترجمه شده است که از این تعداد 265 عنوان در موضوعات فرهنگی و اجتماعی، 138 عنوان در زمینه‌های اعتقادی و ادیان چین، 73 عنوان در موضوعات سیاست داخلی و بین المللی این کشور، 34 عنوان به موضوعات اقتصادی و 28 عنوان به مسایل ورزشی اختصاص یافته است. موضوعات این کتابها شامل گفتارهای کنفوسیوس و اندیشه‌های آیین تائو، مدیتیشن، در بخش ادیان و مذاهب چین؛ اصلاحات سیاسی در چین، سیاست خارجی چین، روابط ایران و چین، روابط چین با سایر کشورها، سیاست و حکومت داخلی چین، جایگاه چین در نظام بین الملل، در بخش سیاست چین؛ تمدن چین، تاریخ، ادبیات و داستان، اسطوره‌ها و افسانه‌ها، خاطرات سفر به چین، فرهنگ و مردم چین، قوانین و مقررات چین، جهانی سازی در چین، مسلمانان چین، علوم و آموزش، طب سنتی در چین، گردشگری و میراث فرهنگی چین، زبان و آداب و رسوم چینی، مربوط به بخش فرهنگی و اجتماعی است و موضوعات ورزشی شامل وو شو و سایر هنرهای رزمی چین میگردد. البته این تعداد تمامی کتابهای منتشره در ایران پیرامون چین را شامل نمیشود، بلکه کتابهایی هستند که در فهرست کتابخانه ملی ایران قرار دارند. به این تعداد بایستی پایان‌نامه‌های دانشگاه‌ها و مقالات علمی و پژوهشی منتشره در مجلات و روزنامه‌ها را نیز اضافه کرد.

تنوع و گسترش مراکز ایران پژوهشی در چین

بر اساس اطلاعات گرد آوری شده، در حال حاضر اغلب مراکز پژوهشی ایرانشناسی در چین، در فرهنگستانهای علوم اجتماعی و مراکز دانشگاهی، مؤسسات مهم مطبوعاتی و ادارات دولتی پراکنده هستند. از میان آنها با سابقه ترین مرکز، مؤسسه مطالعات آسیای غربی و شمال آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی چین است (نام اولیه آن مؤسسه مطالعات آسیا و آفریقا بوده که در سال 1961 تأسیس شده است.) در سال 1964 مؤسسه مطالعات مذهبی در بخش علوم فلسفه و جامعه فرهنگستان علوم اجتماعی چین ایجاد شد. مؤسسه مطالعات آسیای جنوب غربی دانشگاه یون‌نن و مؤسسه مطالعات خاورمیانه در دانشگاه شمال غربی نیز به ترتیب تأسیس شدند و جزو قدیمیترین مراکز مطالعات ایران به شمار می‌روند. هم‌اینک، مراکز علمی پژوهشی چینی که پیرامون ایران تحقیق میکنند عبارتند از: 1- مؤسسه خاورمیانه در دانشگاه زبانهای خارجی شانگهای (قبلا نام آن انستیتوی فرهنگ خاورمیانه بود)؛ 2- دانشکده روابط بین الملل دانشگاه پکن؛ 3- انستیتوی آسیای غربی و آفریقای فرهنگستان روابط بین الملل معاصر چین؛ 4- انستیتو مسایل بین الملل چین؛ 5- دانشکده روابط بین الملل یون‌نن (نام اصلی آن انستیتوی آسیای جنوب غربی است)؛ 6- انستیتوی آسیای غربی دانشگاه جنوب غربی؛ 7- فرهنگستان مطالعات بین المللی شانگهای؛ 8- انستیتو پیشرفت اجتماعی اروپا و آسیای مرکزی وابسته به شورای دولتی چین؛ 9- انستیتوی اروپای شرقی و آسیای میانه و غربی فرهنگستان علوم اجتماعی شانگهای؛ 10- انستیتو اروپا و آسیا؛ 11- دانشکده امور عمومی دانشگاه شیامن؛ 12- انستیتو تاریخ جهان دانشگاه ملی مغولستان داخلی؛ 13- مرکز پژوهش مسایل جهان خبرگزاری شین هوا؛ 14- انستیتوی قوم هوی، دانشگاه نینگ شیا؛ 15- دانشکده امور عمومی دانشگاه تربیت معلم خه‌نان؛ 16- فرهنگستان مسایل بین المللی چین؛ 17- انستیتوی روابط بین المل دانشکده دیپلماسی؛ 18- انستیتوی تاریخ جهان، فرهنگستان علوم اجتماعی چین؛ 19- دانشگاه دفاع ملی چین؛ 20- مرکز پژوهش جهان معاصر چین و غیره (چون 4 مرکز دیگر پژوهش ایران وابسته به دانشگاه‌ها بوده در اینجا جداگانه به حساب نیامده­اند.) این مراکز به­صورت مشترک ساختار اصلی سازمانهای پژوهشی ایران در چین معاصر را تشکیل میدهند و همزمان عمده مراکز پژوهشی خاورمیانه در چین نیز هستند. لازم به گفتن است که انجمن خاورمیانه چین که در سال 1978 تأسیس شده، به عنوان سازمان پژوهشی خاورمیانه نقش مهمی در پشتیبانی و پیش برد غیر قابل انکار پژوهش در مورد ایران در چین ایفا کرده و میکند.

از سال2005 به بعد، مراکز پژوهشی ایرانشناسی در چین به سمت تخصصی تر شدن حرکت کرده‌اند. در دانشگاههای شمال غربی(شهر شی‌ان)، دانشگاه یون‌نن، دانشگاه زبانهای خارجی شانگهای و دانشگاه جنوب غربی (شهر چونگ­چینگ) یکی پس از دیگری مراکز پژوهشی ایران تأسیس شده و آنها با همکاری انستیتوی فرهنگ ایران در دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه پکن، همگی به مراکز خاص پژوهشهای مسایل و موضوعات مرتبط با ایران در روند پژوهش خاورمیانه در سراسر چین تبدیل شده اند. این تغییرات ممکن است بیانگر گرایش تخصصی شدن سازمانهای علمی و پژوهشی خاورمیانه در چین باشد.

ایرانشناسان معاصر چین

پیشینه ایرانشناسی در دوران معاصر در چین، از زمان کشف اسناد، کتابها و دستنوشته‌های ادیان و مذاهب از غارهای تاریخی دون‌خوانگ در سال1900میلادی آغاز شد که اینک بیش از 100سال از آن تاریخ می­گذرد. از آنجا که بخشی از این اسناد، مربوط به ادیان ایرانی همچون نسطوری و آیین مانی و زرتشت و اطلاعاتی پیرامون سرزمین ایران بود، ضرورت داشت برای آشنایی با این اسناد، محققان و پژوهشگرانی در زمینه کشور مبدأ این ادیان نیز تحقیق و پژوهش نمایند. لذا، با راه اندازی مؤسسه‌ای تحت عنوان «دون خوانگ شناسی»، بخشی نیز به ایران شناسی اختصاص یافت و تعدادی از پژوهشگران این مؤسسه در واقع جزو نسل اول ایرانشناسان معاصر چین به شمار می‌روند. از آن زمان تاکنون، صدها محقق شناخته شده و ناشناس چینی، در زمینه‌های مختلف فرهنگی، جغرافیایی، دینی، سیاسی، اجتماعی، و هنری ایران به پژوهش پرداخته و صدها کتاب و مقاله منتشر کرده‌اند که بررسی تمامی این موارد و نام بردن از همه آنان خود نیاز به کتاب مستقلی دارد. لذا، آنچه در پی می‌آید، فهرست ناقصی از ایرانشناسان برجسته معاصر چینی است که در 60سال گذشته در این زمینه فعال بوده‌اند.

1- پروفسور جی شیان‌لین: رییس سابق دانشگاه پکن؛ و شرقشناس مشهور چین که از حامیان اصلی ایرانشناسی در چین معاصر به شمار میرود. نام برده از بنیانگذاران پروژه بزرگ انتشار«سلسله کتاب­های فرهنگ شرق» است و تا کنون بیش از 50جلد کتاب علمی پیرامون فرهنگهای بزرگ و مشهور شرق تحت نظارت ایشان تألیف و منتشر شده است که تعدادی از این کتابها مربوط به فرهنگ و تمدن ایرانی است. در سال1377، به مناسبت یکصدمین سال تأسیس دانشگاه پکن، به پاس تلاشهای این شخصیت برجسته فرهنگی به فرهنگ ایران و زبان فارسی، از سوی دانشگاه تهران دکترای افتخاری به ایشان اعطا شد. نامبرده در سال1389، در سن 96سالگی دارفانی را وداع گفت.

2- پروفسور جان خون‌نین: متولد سال1931، استاد بازنشسته زبان فارسی دانشگاه پکن؛ جزو اولین دوره از فارغ التحصیلان رشته زبان فارسی و نخستین رییس بخش فارسی این دانشگاه (از سال1960 تا1996)؛ برنده جایزه‌های ادبی افشار، جایزه جهانی کتاب سال ایران در سال1382، دریافت لوح افتخار از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ و همچنین برنده جایزه بهترین مترجم سال2003چین؛ مترجم و مؤلف ده‌ها جلد کتاب و مقاله پیرامون زبان و ادبیات فارسی از جمله شاهنامه فردوسی؛ شخصیتی وارسته و اخلاقی که برای تمامی اساتید زبان فارسی در چین حکم پیشکسوتی و پدری داشته و به حق میتوان به ایشان لقب پدر زبان فارسی در چین را داد. از ایشان تا کنون بیش از جلد کتاب و دهها مقاله پیرامون ایران چاپ و منتشر شده است.

3-پروفسور زن یان‌شن: متولد سال 1935 میلادی؛ فارغ التحصیل رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه کابل؛ استاد بازشسته زبان فارسی دانشگاه پکن؛ سرویراستار فرهنگ دو جلدی چینی به فارسی و فارسی به چینی؛ برنده جایزه جهانی کتاب سال ایران به خاطر تألیف فرهنگ دو جلدی؛ دریافت لوح تقدیر از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ مؤلف چند کتاب وجزوه درسی آموزش زبان فارسی؛ مؤلف کتاب ضرب المثل‌های فارسی به چینی و اصطلاحات چینی به فارسی؛ و صاحب دهها مقاله تألیفی و ترجمه پیرامون زبان و ادبیات فارسی. وی در سال 1392 دار فانی را وداع گفت. از ایشان بیش از 7 عنوان کتاب و دهها مقاله در مورد ایران منتشر شده است.

4-پروفسور یه ای­لیانگ: فارغ التحصیل رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کابل؛ استاد بازنشسته زبان فارسی دانشگاه پکن؛ رییس و برگزار کننده 5 دوره سمینار ایرانشناسی در دانشگاه پکن؛ چهره ماندگار در رشته زبان فارسی و ایرانشناسی از چین؛ مؤلف و مترجم ده­ها جلد کتاب و مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی؛ دریافت کننده لوح تقدیر از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ و نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران. از وی به عنوان پدر رشته ایرانشناسی معاصر در چین نامبرده میشود.

5-خانم تن خوی­جو: فارغ التحصیل رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه پکن در مقطع کارشناسی؛ دارای فوق لیسانس از دانشگاه تهران؛ استاد بازنشسته زبان فارسی دانشگاه پکن؛ مصحح کتاب فرهنگ وفایی؛ همکاری در تدوین فرهنگ لغت فارسی به چینی و بالعکس؛ و مؤلف ده‌ها مقالهی علمی و آموزشی پیرامون زبان و ادبیات فارسی.

6-بی جون‌خه: متولد سال1941میلادی؛ فارغ التحصیل مقطع کارشناسی در رشته زبان فارسی از دانشگاه پکن؛ شاغل به عنوان مترجم در مؤسسه نشریات پکن؛ همکاری در تدوین فرهنگ لغت فارسی به چینی و بالعکس؛ مترجم ده‌ها کتاب و مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی؛ همکاری در تدوین اغلب کتاب­ها و نشریاتی که پیرامون ایران چاپ و منتشر شده است. ایشان در سال1989 فوت نمودند.

7-گو مورو: متولد سال1892 میلادی؛ ادیب و شاعر مشهور معاصر چین؛ معاون نخست وزیر و رییس فرهنگستان هنر چین؛ اولین رییس سازمان میراث فرهنگی چین؛ نخستین مترجم رباعیات عمر خیام به زبان چینی؛ از بنیانگذاران شعر نو در این کشور.

8-خانم لیو بائوجین: جزو نخستین فارغ التحصیلان زبان فارسی دانشگاه رادیو تلویزیون چین؛ جزو نخستین گویندگان بخش فارسی رادیو بین المللی چین؛ و نویسنده چندین مقاله ارزنده پیرامون زبان و ادبیات فارسی.

9-خانم دکتر وانگ ایدن: فارغ التحصیل مقطع کارشناسی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه پکن و کارشناسی ارشد و دکترا از دانشگاه تهران (نخستین چینی دارای مدرک دکترا زبان فارسی از دانشگاه تهران)؛ از شاگردان مورد توجه مرحوم دکتر سیدجعفر شهیدی؛ رییس سابق بخش فارسی دانشگاه پکن؛ استاد زبان فارسی دانشگاه پکن؛ رییس مرکز پژوهشهای فرهنگ ایران در دانشگاه پکن؛ از مترجمان شاهکارهای ادبی ایران (دفتر چهارم مثنوی) و صاحب تألیفات زیاد به صورت کتاب و مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی، از جمله تصحیح بخش چین کتاب جامع التواریخ رشیدالدین فضل‌الله که نسخه فارسی آن توسط نشر دانشگاهی در ایران و نسخه چینی آن در چین منتشر شده است.

10- پروفسور سونگ شیان: از محققان بخش تاریخ فرهنگستان علوم اجتماعی چین؛ پژوهشگر برجسته طب سنتی، به ویژه مبادلات پزشکی میان ایران و چین؛ مؤلف کتاب دو جلدی«داروها و نسخه‌های پزشکی ایرانی وارد شده به چین» و «نسخه­های پزشکی خوی خوی (مسلمانان چین)».

11-شینگ بینگ ­شون: فارغ التحصیل زبان فارسی از دانشگاه پکن؛ دو دوره رایزن فرهنگی چین در ایران؛ مترجم دیوان حافظ به زبان چینی؛ مؤلف کتاب فرهنگ ایران؛ نویسنده چندین مقاله ارزشمند در معرفی آثار و مفاخر فرهنگی ایران.

12- پن چینگ لینگ: استاد باز نشسته فرهنگستان علوم اجتماعی شانگهای؛ عضو مرکز پژوهشهای فرهنگ ایران در دانشگاه پکن؛ مترجم تعدادی از آثار ادبی ایران از روسی به چینی؛ نویسنده کتاب«فردوسی سالار شاعران»؛ مؤلف و تدوین کننده کتاب «زرتشت آیین روشنایی»؛ مترجم برگزیده اشعار و داستانهای کوتاه ایرانی.

13- جانگ خویی: از فارغ التحصیلان زبان فارسی دانشگاه پکن؛ مترجم برجسته مؤسسه انتشارات زبانهای خارجی پکن؛ مترجم اشعار رودکی و دفتر ششم مثنوی از شاهکارهای ادبی ایران؛ مترجم کتاب قابوسنامه؛ مترجم ده‌ها کتاب و داستانهای کوتاه ایرانی به زبان چینی.

14-یوان ونچی: متولد سال1940میلادی؛ محقق برجسته و باز نشسته مؤسسه ادبیات خارجی فرهنگستان علوم اجتماعی چین؛ از فارغ التحصیلان رشته زبان فارسی دانشگاه پکن؛ مترجم دفتر سوم مثنوی، اوستا، تاریخ ایران، داستان رستم و سهراب، منتخب قصه‌های ملانصیرالدین، مجموعه 10 جلدی کتابهای کودکان؛ و تألیف چندین مقاله ارزشمند پیرامون زبان و ادبیات فارسی. ایشان درحال تدوین فرهنگنامه تصوف در ادبیات فارسی به زبان چینی است.

15-خانم موخونگ‌یان: فارغ التحصیل زبان فارسی از دانشگاه پکن؛ محقق برجسته بخش ادبیات خارجی فرهنگستان علوم اجتماعی چین؛ حضور یک ساله در دانشگاه تهران برای فرصت مطالعاتی؛ مترجم دفتر اول و دوم مثنوی؛ مؤلف کتاب دو جلدی شعر سپید ایران؛ مترجم چهل داستان از چهل نویسنده معاصر ایرانی و مولوی‌پژوه معاصر چینی.

16- پروفسور خه‌نایین: از فارغ التحصیلان زبان فارسی دانشگاه پکن؛ استاد دانشگاه تربیت معلم پکن؛ مترجم گزیده‌ای از آثار سخن‌سرایان برجسته ایران همچون فردوسی، حافظ، خیام، عطار، رودکی، سعدی، ناصرخسرو، سنایی، مولوی، بهار و دهخدا و بخشی از کتاب اوستا، به زبان چینی.

17-خانم ون یه سون: از نخستین فارغ التحصیلان و استاد بازنشسته زبان فارسی دانشگاه رادیو تلویزیون؛ از نخستین گویندگان بخش فارسی رادیو بین المللی چین؛ رییس سابق بخش فارسی دانشگاه رادیو تلویزیون چین؛ نویسنده و مترجم مقالات متعددی پیرامون زبان و ادبیات فارسی.

18-خانم لی‌شیانگ: فارغ التحصیل رشته زبان فارسی از دانشگاه پکن؛ استاد بازنشسته زبان فارسی دانشگاه پکن؛ همسر پروفسور جان هون نین؛ مؤلف تعدادی از کتابهای آموزش زبان فارسی برای تدریس در دانشگاه پکن و سایر دانشگاه‌های چین.

19-خانم لیو خی: فارغ التحصیل دانشگاه پکن در رشته زبان فارسی؛ استاد زبان فارسی دانشگاه زبانهای خارجی دانشگاه شانگهای؛ استاد اعزامی برای تدریس زبان چینی در دانشگاه شهید بهشتی؛ و مؤلف کتاب«جامعه و فرهنگ معاصر ایران».

20-دکتر ضمیر سعدالله زاده. از قوم تاجیک و فارغ التحصیل زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه دوشنبه در تاجیکستان؛ استاد دانشکده ادبیات دانشگاه سین کیانگ؛ برگزار کننده چندین دوره کلاس آموزش زبان فارسی در دانشگاه تربیت معلم سین کیانگ؛ محقق سابق فرهنگستان علوم اجتماعی سین کیانگ؛ مؤلف یک دوره کتاب آموزش زبان فارسی به زبان اویغوری؛ و نویسنده چندین مقاله علمی پیرامون مقایسه تطبیقی میان زبان فارسی و اویغوری.

21- دکتر چن تونگ: فارغ التحصیل زبان فارسی از دانشگاه پکن؛ استاد سابق زبان فارسی در دانشگاه پکن؛ استاد فعلی زبان فارسی در دانشگاه زبانهای خارجی دانشگاه شانگهای؛ رییس سابق دانشکده زبانهای خاوری همین دانشگاه؛ نویسنده چندین مقاله پیرامون فرهنگ و زبان فارسی و مذهب شیعه (پایان نامه دکترا)؛ و در حال حاضر به عنوان نفر دوم بخش فرهنگی سفارت چین در تهران مشغول میباشد.

22-دکتر جانگ لی‌مینگ: فارغ التحصیل زبان فارسی از دانشگاه پکن؛ گذراندن دوره یک ساله آموزش زبان فارسی در ایران؛ استاد شاغل زبان فارسی در دانشگاه لویانگ؛ و صاحب تألیفاتی در خصوص زبان و ادبیات فارسی.

23- دکتر شی‌گوانگ: دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد زبان فارسی از دانشگاه پکن و دکترا از دانشگاه تهران؛ رییس کنونی بخش فارسی دانشگاه پکن و تألیف چند مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی.

24- پروفسور جووی لیه: رییس مؤسسه مطالعات خاورمیانه در دانشگاه زبانهای خارجی دانشگاه شانگهای؛ مسلط به زبان عربی؛ شخصیتی با نفوذ و تأثیر گذار در دولت محلی شانگهای؛ حامی مرکز مطالعات ایرانشناسی در این مؤسسه؛ و طرفدار همکاریهای علمی و پژوهشی میان ایران و چین.

25-جائو ویمینگ: معاون مؤسسه مطالعات خاورمیانه در دانشگاه زبانهای خارجی شانگهای؛ مسلط به زبان انگلیسی؛ نویسنده کتاب «ایران مدرن تا دوران پیش از قاجار».

26-دکتر یائوجید: استاد دانشگاه یون‌نن؛ رییس مرکز مطالعات ایران در مؤسسه مطالعات خاورمیانه این دانشگاه؛ نخستین رییس مرکز کنفوسیوس در دانشگاه تهران؛ مسلمان و از نوادگان سید اجل عمر شمس الدین؛ به مدت یک سال با استفاده از فرصت مطالعاتی در دانشگاه تهران به تحقیق و پژوهش پرداخته؛ مترجم کتابهای شیعه در اسلام علامه طباطبایی و هرمز در استاد تاریخی چین؛ شخصیتی مثبت و علاقمند به ایران.

27-جی کی یوان: استاد دانشگاه چونگ‌چینگ در جنوب غرب چین؛ رییس مرکز مطالعات ایران در این دانشگاه؛ یک سال با استفاده از فرصت مطالعاتی در دانشگاه تهران به سر برده؛ محقق و پژوهشگر مسایل سیاسی و بین المللی ایران معاصر؛ نویسنده مقالات متعدد پیرامون مسایل سیاسی روز ایران.

28- موسی وانگ فنگ: استاد مسلمان دانشگاه نینگ شیا؛ رییس مرکز مطالعات این دانشگاه؛ یک سال در ایران به پژوهش و تحقیق پیرامون فرهنگ و جامعه ایرانی پرداخته؛ نویسنده کتاب«جامعه و فرهنگ ایران معاصر»؛ صاحب مقالات مختلف پیرامون روابط فرهنگی و تاریخی میان ایران و چین.

29-ما پینگ: استاد و پژوهشگر مسلمان فرهنگستان علوم اجتماعی استان خودمختار مسلمان نشین نینگ شیا؛ نویسنده مقالات متعدد پیرامون روابط فرهنگی و تاریخی بین ایران و چین و فردی علاقمند به گسترش همکاریهای علمی- پژوهشی میان دو کشور.

30- دکتر ووچنگ: استاد روابط بین الملل دانشگاه شمال غرب شی ان؛ یک ماه با استفاده از فرصت مطالعاتی در ایران به سر برده؛ پایان نامه دکترای ایشان در مورد کتاب ولایت فقیه امام خمینی(ره) بوده است؛ محقق و کارشناس مسایل سیاسی و بین المللی ایران؛ و نویسنده مقالات متعدد پیرامون مسایل سیاسی و موضع ایران در قبال انرژی هسته‌ای.

31-دکتر وانگ جیانگ پینگ: درحال حاضر استاد دانشگاه تربیت معلم شانگهای؛ در گذشته محقق مؤسسه ادیان جهان فرهنگستان علوم اجتماعی چین؛ پایان نامه لیسانی ایشان در خصوص شخصیت امام خمینی(ره) بوده و پایان‌نامه دکترایش تحت عنوان«واژه‌ها و اصطلاحات اسلامی» در لندن به چاپ رسیده است؛ مقالات متعددی پیرامون مسایل اسلام، مسلمانان، و قیام مسلمانان یون‌نن در دوران سلسله چینگ تألیف نموده و علاقمند به گسترش روابط فرهنگی و علمی میان ایران و چین.

32- خانم دکتر ایوجیه وانگ: محقق و معاون بخش مطالعات اسلامی مؤسسه ادیان جهان فرهنگستان علوم اجتماعی چین؛ پایان نامه دکترای ایشان در خصوص مذهب شیعه بوده است؛ و تعدادی مقاله پیرامون مذهب شیعه، فعالیت­های سیاسی شیعیان در خاورمیانه نوشته است.

33- دکتر ووبینگ بینگ: استاد و پژوهشگر مسایل سیاسی و بین المللی خاورمیانه؛ فارغ التحصیل زبان عربی از دانشگاه پکن؛ پایان نامه ایشان در خصوص نهضتهای شیعیان در خاورمیانه با گرایش به نهضت امام خمینی د رایران و امام موسی صدر در لبنان بوده که به صورت کتاب منتشر شده است.

34- دکتر اسد سلیمان. استاد ادبیات اویغوری در دانشگاه سین کیانگ؛ دارای مقالات متعدد تطبیق ادبیات فارسی و ادبیات اویغوری؛ نفوذ ادبیات فارسی در ادبیات اویغور؛ نفوذ شخصیتهای مهم ادبی ایران در آثار ادبای اویغور؛ و شخصیتی علاقمند به فرهنگ و ادب فارسی.

35- خانم دکتر یولی: دارای دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران؛ رییس بخش فارسی دانشگاه مطالعات خارجی پکن؛ نویسنده چند کتاب آموزشی زبان فارسی برای دانشجویان چینی.

36- خانم دکتر لو جین: دارای دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران؛ محقق و پژوهشگر فرهنگستان علوم اجتماعی چین؛ پایان نامه­ی ایشان تصحیح کتاب «چین‌نامه» نوشته مسیونر مشهور مسیحی ایتالیایی ماتیو ریچی که توسط محمد زمان به فارسی ترجمه شده است بوده و این کتاب پس از تصحیح در سال 1387 از سوی مرکز پژوهشی میراث مکتوب در تهران به چاپ رسیده است.

موارد ذکر شده تنها بخشی از محققان و پژوهشگران چینی هستند که در خصوص ایران فعالیت میکنند، غیر از اینها، هستند افراد دیگری که به عنوان ایرانشناس، به مطالعه، تحقیق و تألیف آثار پیرامون مسایل مختلف ایران میپردازند.

خبرنامه 47


منابع:

ایرنا، ایسنا، سفارت جمهوری اسلامی ایران در تفلیس، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، وزارت میراث‌فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، رایزنی فرهنگی ایران در تاشکند، رایزنی فرهنگی ایران در بیشکک، روابط‌ عمومی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، بنیاد سعدی، وزارت امور خارجه- نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در مکزیک، خبرگزاری صدا و سیما، پایگاه تخصصی- تحلیلی جامعه و فرهنگ ملل.

کلیه حقوق برای وب سایت بنیاد ایران شناسی محفوظ است. ©١٣٩5

نشانی: تهران، خیابان شیخ بهایی جنوبی،خیابان ایران شناسی،شهرک والفجر

طراحی و اجرا: اداره رایانه و فناوری اطلاعات